کد خبر: ۵۷۱۹۳
۱۱۴۳۸ بازدید
۱۵۵ دیدگاه

۹۵/۱/۲۹
۰۰:۱۵

طی مصاحبه با پدر ستایش قریشی دخترک شش ساله مهاجر افغان, روز یکشنبه وقتی ستایش از منزل بیرون میرود , نمیدانسته که پسر همسایه فکر ربودن و قتل وی را در سر داشته و زندگی او را به کام مرگ خواهد کشاند .

دختر بچه مهاجر افغان توسط پسر ایرانی کشته و سوزانده شد

صدای میانه به نقل از احیانیوز؛ در پی مفقود شدن دختر بچه ۶ ساله مهاجر افغان بنام ستایش قریشی در منطقه خیرآباد ورامین , روز یکشنبه ۲۲ فروردین , خانواده ستایش اقدام به انتشار اطلاعیه ای مبنی بر مفقود شدن دخترشان می کنند و تمام منطقه و محله زندگی را به دنبال ستایش جستجو می کنند . اما شب هنگام جسد سوخته ستایش از منزل همسایه یافت می شود .

طی مصاحبه با پدر ستایش قریشی دخترک شش ساله مهاجر افغان, روز یکشنبه وقتی ستایش از منزل بیرون میرود , نمیدانسته که پسر همسایه فکر ربودن و قتل وی را در سر داشته و زندگی او را به کام مرگ خواهد کشاند . پسر اقدام به ربودن دختربچه می کند و دختر را به خانه خودشان میکشاند و پس از جنایت هولناک و قتل , با ریختن اسید جسد بیجان ستایش را میسوزاند و پس از آن سعی می کند تا جسد را معدوم کند تا آثار جنایت را از میان بردارد اما موفق به این کار نمی شود . پسر شیطان صفت این مسئله را با دوست خود در میان میگذارد اما دوست وی پیشنهاد می کند تا مسئله را با پدر خود در میان بگذارد . پس از آنکه خانواده قاتل از جنایت مطلع می شوند , طی تماس های مکرر تلفنی با پدر ستایش عنوان می کنند که دخترتان در همین نزدیکی است و بزودی پیدا میشود . بر اساس آنچه که پدر مقتول عنوان کرده است هدف پدر قاتل این بوده تا جسد را به بیرون از خانه منتقل کند و در جایی رها کند اما موفق به این کار نمی شوند و در همان شب پلیس نیروی انتظامی با حاضر شدن در محل جسد با آثار سوختگی با اسید را از منزل قاتل خارج می کند و پسر قاتل نیز دستگیر می شود .

گزارش پزشکی قانونی تا این زمان منتشر نشده اما اطلاعاتی مبنی بر تجاوز به عنف در این جنایت هولناک بسیار محتمل و قابل پیش بینی می باشد .

تجاوز به دختر بچه 6 ساله افغانی در ورامین و سوزاندنش با اسید

 

*******************

یک نماینده پارلمان افغانستان، به تجاوز و قتل «ستایش»، دختر شش ساله افغانستانی در ورامین واکنش نشان داد و از سکوت رسانه‌ها در ایران انتقاد کرد.   به گزارش انصاف‌نیوز، از روزهای پایانی هفته گذشته که خبر تجاوز و سپس قتل فجیع «ستایش» دختر ۶ ساله افغان در ورامین در جنوب تهران برای اولین بار در شبکه‌های اجتماعی پیچید، موجی از واکنش افغان‌ها در شبکه‌های اجتماعی شکل گرفته از جمله کمپینی به عنوان «من ستایش هستم» در فیسبوک تشکیل شده و به سرعت آمار بازدید آن بالا رفته است.   تجاوز به دختر بچه 6 ساله افغانی در ورامین و سوزاندنش با اسید/واکنش ها   در تازه‌ترین واکنش، احمد بهزاد نماینده هرات در پارلمان افغانستان در یادداشتی برای ستایش نوشت: «خبر جنایت تکان‌دهنده در ورامین ایران قلب هر انسانی را به درد می‌آورد. کودکی آواره طعمه گرگ‌صفتی آدمخوار شده است.   جنایت، جنایت است؛ فرقی نمی‌کند که مرتکب آن دارای چه ملیتی باشد اما آنچه در این میان آزاردهنده است رویه متفاوت و آپارتایدگونه رسانه‌های‌ جامعه میزبان است. اگر قضیه به گونه معکوس رخ می‌داد، یعنی جانی هویت قربانی را می‌داشت، آیا پیامدهای چنین جنایتی همین سکوت و بی‌پروایی بود؟   با تمام تلخی و اندوهی که این جنایت بر جامعه ما و به‌ویژه بر آنانی که طعم آزاردهنده آوارگی را چشیده‌اند تحمیل کرده است، ما به درستی می‌دانیم حساب جانی و جنایتکار از جامعه‌ای که او به آن منسوب است، جداست. جنایت باید محکوم شود و جنایتکار باید مجازات شود.   در این میان سکوت جامعه میزبان در برابر چنین جنایت ضد انسانی توجیه‌پذیر نیست. جامعه‌ای که جانی به آن منسوب است باید بپذیرد که سیاست حاکم بر رسانه‌های آن و نفرت‌پراکنی علیه مهاجران در وقوع چنین جنایت‌ها و این چنین سرافکندگی‌هایی نقش بسیاری دارد.   در جهان امروز باید به انسان بودن جدا از تعلقات ملیتی، نژادی، فرهنگی و دینی حرمت نهاد؛ چیزی که جامعه میزبان مهاجران در ایران شدیدا به آن نیازمند است. باشد که ستایش‌های دیگر در پناه ارزش نهادن ما به انسانیت، مصونیت یابند».   انتقاد روزنامه‌نگار افغان از سکوت رسانه‌ها در ایران   سیدجمال‌الدین سجادی روزنامه‌نگار افغان نیز در این‌باره در یادداشتی نوشت: «تصور کنید که اتفاق برعکس بود یعنی می‌نوشتند که «یک مرد افغان پس از تجاوز به دختر شش ساله ایرانی، او را کشت و در وان اسید انداخت!». اگر این اتفاق می‌افتاد، حتما تا الان تمام رسانه‌های دیداری و شنیداری و مکتوب و دیجیتال، این خبر را با شدت و تاکید منتشر می‌کردند. اما حالا مقتول یک دختر شش ساله مهاجر افغانستانی است و همه سکوت کرده‌اند.   آنها که سکوت کرده‌اند و به خاطر وجه‌المصالحات، واقعیت را «سانسور» می‌کنند، آنها که همیشه دم از فعالیت برای مهاجرین می‌زنند و امروز زبانشان لال شده و در پستوهای خود خزیده‌اند، آنها که می‌ترسند برای دفاع از مظلوم کارتشان قیچی شود، آنها این ننگ را می‌پذیرند که سکوت کنند و با چهره‌ای حق‌به‌جانب بگویند: نباید احساساتی عمل کنیم و کار را خراب‌تر از اینکه هست بکنیم! ماجرای تلخ ‏«ستایش»‬ یک طرف و سکوت ننگین رسانه‌ها یک طرف.   چند روز پیش استادمان می‌گفت: در خبرنگاری اگر رسالت انسانی خود و اخلاقیات را فدای وجه‌المصالحات کردی، اگر واقعیت را پوشاندی و از کنارش به سادگی گذشتی، تو دیگر نه‌تنها خبرنگار نیستی، بلکه انسانیت خودت را زیر سوال برده‌ای. ما قبل از اینکه خبرنگار باشیم، قبل از اینکه هر چیز دیگری باشیم، انسانیم ... اگر همین ماجرا برعکس اتفاق می‌افتاد وضعیت چگونه بود؟   من بارها و بارها در رسانه‌های ایران دیده‌ام، به چشم سر دیده‌ام که جرم ناکرده را به پای یک افغان از همه جا بی‌خبر نوشته‌اند، این باعث شده تا ذهنیت مردم ایران نسبت به یک مهاجر افغانستانی این شود که امروز می‌بینیم، اما آیا این رواست که این واقعیت را سانسور کنیم و همه چیز را به باد فراموشی بسپاریم؟   هر ایرانی با وجدان با شنیدن این خبر ممکن است با خود به فکر فرو رود، اندیشه کند که «جرم شخصی است و ربطی به ملت‌ها ندارد»، همین کافی است تا ذهنیت تعداد کثیری از مردم ایران عوض شود و بدانند همانگونه که یک مجرم افغانستانی می‌تواند مرتکب قتل شود، همانقدر هم یک ایرانی می‌تواند سنگدل باشد اما این ربطی به ملیت او ندارد.   من دوستان ایرانی زیادی دارم که در شب و روز گذشته با من همدردی کرده‌اند و با شرمندگی این فاجعه را تسلیت گفته‌اند. این فاجعه قلب هر انسان آزاده‌ای را می‌آزارد و انسانی که بتواند این فاجعه را ببیند و سکوت کند، انسانیت خود را زیر سوال برده است.»   ابعاد «تجاوز و قتل دختر شش ساله افغانستانی»   در تنها واکنش به این موضوع تاکنون در رسانه‌های داخلی، امیر هاشمی‌مقدم روز جمعه در سایت «فرارو» نوشت: خبر در شبکه‌های اجتماعی دست به دست می‌چرخد و هر کسی خواسته و ناخواسته واکنش تند نشان می‌دهد. فرقی ندارد خواننده خبر ایرانی باشد یا افغانستانی. هر کس از عمق فاجعه آگاه می‌شود، وجودش فرو می‌ریزد.   یکشنبه ۲۱ فروردین است. پسری ۱۷ ساله در ورامین، دختر همسایه افغانستانی‌شان را که هنوز شش سال بیشتر ندارد به خانه می‌برد و پس از رفتار شیطانی با او، با ضربات چاقو وی را به قتل رسانده و در وان حمام بر رویش اسید ریخته تا از بین برود.    اما چون جسد به‌طور کامل از بین نرفت، از دوستش یاری می‌طلبد. دوست وی با توجه به ابعاد جرم، ماجرا را با پدر خود در میان گذاشته و پدر هم با یکی از معتمدین محل و نهایتا بدون کمترین تردیدی به پلیس خبر می‌دهند. پلیس هم هنگام مراجعه به خانه، هم باقیمانده جسد را پیدا می‌کند و هم قاتل را دستگیر.   فارغ از بحث آسیب‌های اجتماعی‌ای که گریبان بخشی از جامعه ایران را گرفته که یک نوجوان 17 ساله را به سوی چنین جرمی (که در واقع ترکیبی از چندین جرم دهشتناک است) سوق می‌دهد و نیاز به تحلیل‌های جامعه‌شناختی و انسان‌شناختی جدی و دامنه‌دار دارد، درباره این رویداد چند نکته نظر نگارنده را به خود جلب کرده است:   ۱. پیش از هر چیز، شکیبایی خانواده مقتول و برخورد عقلانی با این ماجرا قابل تأمل و بلکه ستودنی است. شوربختانه در مواردی اینچنین، نخستین گزینه‌ای که به ذهن برخی افراد خطور می‌کند، تقابل قومی یا ملیتی است.   یعنی برای نمونه در این مورد، اینگونه ادعا شود که کودک به دلیل «افغانستانی» بودنش توسط یک نوجوان ایرانی به این شیوه به قتل رسید. در مواردی دیگر، شوربختانه سراغ داشتیم که قربانی ایرانی بوده و مجرم افغانستانی و با واکنش تند برخی افراد «لمپن» روبرو شده و کل جامعه افغانستانی متهم شده بود. اما این بار به نظر می‌آید خانواده مقتول و طبقه روشنفکر مهاجرین افغانستانی (که کم و بیش با ایشان در ارتباط هستیم) تاکید داشته‌اند بر غیر ملیتی بودن جرم.   به این معنا که قربانی ممکن بود کودکی ایرانی باشد و یا مجرم ممکن بود افغانستانی باشد. در این مورد باید این رفتار خانواده مقتول و روشنفکران مهاجر، الگو قرار گرفته و درسی شود برای جامعه ایرانی.   ۲. با وجود نکته‌ای که در بالا شرح دادم، تأکید داشتم در عنوان، حتماً به «افغانستانی بودن قربانی» اشاره شود؛ چرا که بسیاری از رسانه‌های زرد ایرانی که صرفا جلب مخاطب و مشتری، بدون در نظر گرفتن شرایط اخلاقی برایشان مهم است، همیشه در بزرگنمایی جرائم مهاجرین دستی دراز داشته و حتی در برخی موارد پیش از اثبات جرم، با همان جریان لمپن اشاره‌شده در بالا همراهی می‌کردند و بدین وسیله، اصلی‌ترین عامل منفی شدن نگاه بخشی از جامعه ایران به مهاجرین افغانستانی بوده‌اند.    بنابراین لازم است نشان داده شود مهاجرین در واقع بخشی از جامعه ایران شده و همانگونه که در جرائم دخالت دارند، بسیاری از مواقع نیز خود قربانی جرایم می‌شوند. تلخ و شیرین ایران اکنون برای هر دو یکسان است و مشترک.   ۳. قبح عمل فراتر از آن است که جامعه به افغانستانی یا ایرانی بودن مجرم و قربانی توجه کند. واکنشها نسبت به این خبر سراسر منفی بود؛ چه از سوی ایرانی‌ها و چه از سوی افغانستانی‌ها. همانگونه که دوستان نزدیک مجرم و اهالی و معتمدین محلی نیز، بدون کمترین تردیدی ماجرا را به پلیس گزارش دادند.   ۴. جامعه مدنی ایران اکنون احساس نزدیکی بیشتری با مهاجرین نموده و در واقع آنها را بخشی از خود می‌داند. از همین رو است که این خبر در برخی رسانه‌های واقع‌گرا نیز اطلاع‌رسانی شده، بسیاری از فعالین اجتماعی ایرانی از همان ساعات اولیه کشف جرم، به یاری خانواده مقتول شتافته و در خبررسانی، برقراری ارتباط با مقامات بالای قضایی کشور، پیدا کردن وکیل برای خانواده مقتول و… از هیچ کوششی دریغ نکردند.   ۵. در کنار جامعه مدنی، مسئولین هم نسبت به قضیه حساسیت بالایی نشان داده‌اند. مدیر کل اتباع خارجی استان تهران و نماینده فرمانداری، بخشی از مسئولینی بودند که در نخستین روزها به خانواده مقتول سرکشی کرده و نسبت به پیگیری پرونده و وضعیت پیش‌آمده متعهد شدند.   ۶. تا اینجای کار همکاری پلیس و دستگاه قضایی روی این ماجرا کاملاً همراه با حساسیت بالا بوده و بی‌تردید یقین داریم نتیجه پرونده این جرم فجیع، به همگان نشان خواهد داد که چنین جرمهایی نه برای جامعه ایرانی و نه برای پلیس و دستگاه قضایی، رنگ و بویی از قومیت و ملیت نداشته و حق و حقوق قربانی و خانواده‌اش بدون کمترین مماشات احقاق خواهد شد.
کانال تلگرامی صدای میانه اشتراک‌گذاری مستقیم این مطلب در تلگرام

نظر شما

۹۵/۱۰/۲۲ ۱۵:۳۸

لازم نیست ناراحت باشیم چون با ناراحتی و افسوس خوردن ما کاری درست نمیشه فقط میتوانیم برای اون دختر چه قران و زیارت عاشورا و غیره بخونیم تا روح او در ارامش باشد و یا به قاتل او و خانواده اش لعنت بفرستیم با این پسر تربیت کردنشان

۹۵/۱۰/۱۳ ۰۱:۴۲

حرفتو قبولدارم ایول. با این وضع من دختر نمیتونم پامو ازخونه بیرون بزارم

۹۵/۱۰/۳ ۰۱:۴۲

بسوزانیدش بااسید

۹۵/۹/۹ ۰۰:۱۵

چرا تا الان اعدامش نکردن مگه دولت نگفته بو اعدامش می کند پس چی شد

۹۵/۸/۲۸ ۱۳:۳۴

واقعا همین طوری باید با همون اسیدی که ستایش جان رو سوزوند باخودش هم همین کارو کرد این مجازات اصلی اونه

۹۵/۷/۲۹ ۲۲:۲۶

فقط وفقط این حیوان را در آتش زنده زنده بیندازندسوزاند

۹۵/۷/۳ ۱۲:۱۴

و آنگاه که انسانیت میمیرد.
افکاری بر جامعه حاکم میشود که حتی نمیشود افسوس خورد فقط باید سر به زیر انداخت و از انسان بودن شرمسار شد.

۹۵/۷/۱ ۱۶:۵۵

من بعد از شنيدن اين خبر،مو به تنم سیخ شد،ایرانی و افغانی نداره،همه انسانيم و حق زندگی کردن داریم،هیچ کس حق نداره با رویاها و آرزوها و آینده یک خانواده بازی کنه،به نظر من سزای یک چنین کاری اعدامه، چه پسر بچه باشه، چه مرد کامل.

۹۵/۵/۳۰ ۰۱:۵۸

قاتل هر کسی است باید به سزای اعمالش برسد

۹۵/۵/۱۹ ۱۸:۰۰

دوستی گفت چرا جلوی اینها رو نمیگیرند؟ ب چطوری بگیرند؟ مگه رو پیشونی طرغ قبل از ارتکاب جرم نوشته من میخوام این دختر ر ا بدزدم؟ ایا کسی میدونسته و کاری نکرده؟

۹۵/۵/۱۳ ۰۱:۱۴

باید قاتل ستایش سنگ سار بشه

۹۵/۵/۳ ۱۵:۵۲

ایران جای این آدمها نیست

۹۵/۵/۲ ۱۳:۵۲

باید این را نکن که کنند

۹۵/۵/۲ ۱۲:۰۵

البته این آدمها تو به شهر خوبی چیکار میکنن

۹۵/۴/۲۱ ۱۷:۴۵

... این دختر گناه داره آینه شما که آرزو دین منم آرزو دارم اونم آرزو داره... بهش تسلیت میگویم اللهی آمین

۹۵/۴/۹ ۲۳:۴۹

باید به این گونه دوزان جزایی سنگین تر از عدام داده شود اون فقط شش سالش بود

۹۵/۳/۳۰ ۱۳:۴۵

منم مادرم و ميگم چرا تو کشورما جلو اين ادم ها رو نميگيرن بچه ها چه گناهی دارن بايد اقاتل ستايش مجازات بشه ما نبايد خودمون از افغانی ها جدا بدونيم. همه انسانيم

۹۵/۳/۲۴ ۱۵:۰۹

افغانیا چیکار کردن توایران...؟

۹۵/۳/۲۱ ۰۲:۵۶

خفه شو! چه کار به خانوادش داری!

۹۵/۳/۱۷ ۱۶:۵۸

باید چنین افرادی به اشد مجازات محکوم شوند تا درس عبرتی شود برای سایرین

اخبار روز