کد خبر: ۸۹۰۷۹
۵۸۳ بازدید
۱۵ دیدگاه

معرفی حکیم و طبیب چیره دست کاغذکنان (قوشابولاق)

۹۸/۳/۲۴
۲۱:۵۰

کاغذکنان از دیر باز شاهد مفاخر علمی ادبی و فرهنگی بوده و چنانچه در ادبیات و فلسفه افتخاری چون محمد باقر خلخالی و ... داشته و در گذشته پزشک و فیلسوفی بی نظیر حکیم خونجی را پرورانده پس از زمان های قدیم در کاغذکنان باید طبیب هایی پرورش میافتند و به منطقه خود رونق پزشکی می بخشیدند. که به مرور زمان سینه به سینه و نسل به نسل این مهارت های الهی از فردی به فرد دیگر منتقل می گشت‌.

در اواخر حکومت قاجار و اوایل پهلوی حکیم و پزشک چیره دستی در روستای قوشابولاق از توابع کاغذکنان و خلخال زندگی کرده که امروزه بعد از گذشت چندین سال و جدایی کاغذکنان از خلخال به شهرستان میانه آوازه این حکیم تا زنجان پیچیده است‌. که در عصر خود جز عالمان وقت بوده است.نام نیکوی این حکیم و کالبایی داداش میرانی است .

در تحقیقات بنده منبع مرجوع کالبایی نصیر از روستای رجعین زنجان به همسایگی کاغذکنان که هم اکنون در قید حیات است میباشد که شبی مهمان آن عزیز بزرگوار بودم و همچنان خود در طبابت نیز چیره دست هست و از اطراف جهت معالجه به وی رجوع می کنند خداوند طول عمر بیشتری به وی عنایت کند. بنا بگفته وی نیز که از زبان پدرش شنیده بود که در کاغذکنان چنین حکیم ای زندگی می کرد و دارای علوم و مهارت منحصر به فردی بود.کالبایی داداش میرانی احتمالا دارای چهار دختر و یک پسر بوده که پسرش در دوران جوانی که از روستای خلف ازدواج کرده بود دار فانی را زودتر از پدر خویش ودا کرده است‌.

حکیم در علم پزشکی در مقایسه با این زمان که از لحاظ تجهیزات پزشکی پیشرفته همچنان در بهبود بیماران نا توان هستند نسبت به دوران خود دارای توانایی های خاص بود که متاسفانه بنده حقیر چند بندی از مهارت وی را توانستم گرد آوری کنم. یکی از مهم ترین توانایی وی عمل جراحی زایمان زنان بود که در نوع خود بی نظیر است‌‌.

زنانی که در موقع بارداری و زایمان نارسایی نوزاد داشتند نوزاد در رحم مادر تلف می شد و زندگی مادر خویش را به خطر می انداخت حکیم چاقویی تاشویی در مشت خود گرفته و مثل جراحی امروزه روش کورتاژ کردن را انجام می داده است و بعدر خارج کردن نوزاد مادر را به قید حیات باز می گرداند‌ که جز نادرترین علم پزشکی بوده است‌.

مادر نوزاد با این همه عفونت و بیماری ها دوباره سلامت خود را باز می گرداند و به زندگی خود ادامه می داد. دومین توانایی وی به نا بگفته افراد روستا که نقل می کنند واقعا ستودنی بود. روزی از روستای کرو بیماری را بر روی اسبی که در دو طرف از گونی کاه که بر روی آن دراز کشانده بود نزد حکیم می آورند.

وی شخصی بوده که بنا به سقوط از ارتفاع لگن های و خود شکسته و در رفته بود است.حکیم بعد از معاینه از خانواده بیمار می خواهد که وی را یک ماه نزد خود جهت معالجه نگه دارد. بیمار یک ماه در خانه حکیم بستری می شود حکیم چاره ای می اندیشد و راه حلی پیدا می کند‌.وی یک گاو از احشام خود را جدا نگه می دارد و بعد از گرسنه نگه داشتن گاو که حیوان به قدری لاغر می شود که اسکلت گاو نمایان می گردد.

دوباره در مرحله دوم بیمار را سوار گاو می کند و پاهای شخص را از پایین شکم گاو به هم می بندد و دوباره شروع به چاق کردن گاو می کند به طوری که بعد از چند روزی دوباره گاو به حالت اولیه خود بر می گردد. این چاق شدن گاو با نهایت دقت و مهارت به تدریج در جا انداختن لگن های بیمار کمک میکند و فرد دوباره بهبودی خود را پیدا می کند. سومین توانایی که بنده نیز از زبان مادر بزرگم

(منصومه حاتمی) که نوه دختری حکیم بود شنیده بودم را امروزه از زبان کالبایی نصیر در روستای رجعین شنیدم که می گفت وی به گونه ای در پزشکی ماهر بود که در یک گونی سیاه  کوزه ای را می شکانده و دوباره در داخل گونی شروع به چیدمان دقیق آن می نمود که این تمرین نیز جزء شهرت و آوازه وی گشته است. حکیم چنان در منطقه و روستای قوشابولاق بخشندگی کرده بود که همیشه وی و خانواده اش مورد لطف اهالی و خوانین زمان گشته بود‌.اهالی برای برداشت محصول زراعی وی جمع می شدند و با کمک همدیگر به حکیم کمک می کردند. بعد از مرگ وی نوه های حکیم تا حدودی کارهای وی را ادامه می دادند و در طبابت به اهالی کمک می کردند‌‌.‌‌

مرحومین عزیز قلی و منصومه حاتمی که خواهر و برادر بودند که دوران کودکی خود را بعد از فوت مادرشان که دختر حکیم بود در نزد پدر بزرگشان بزرگ می شوند و در کارهای پزشکی هم به پدر بزرگ خود کمک می کردند و به مرور زمان چندتایی از توانایی حکیم بهره می جویند.

مرحوم عزیز قلی در قید حیات خود در علم ارتوپدی (سینیق چیلیق) مثل پدر بزرگ خود چیره دست بود بگونه ای که از روستاهای اطراف از جمله احمد آباد ، گلوجه و ... جهت معالجه نزد ایشان می آمدند. مرحوم منصومه خان نه نه نیز در طبابت زنان اهالی که بیماری های داخلی و عفونی داشتند چیره دست می گردد و نیز هر دو راه حکیم را ادامه می دهند.خونجا

کانال تلگرامی صدای میانه اشتراک‌گذاری مستقیم این مطلب در تلگرام

نظر شما

۹۸/۳/۲۶ ۱۲:۱۴

صرف نظر از محتوا، متن (به مانند بسیاری از متون دیگر سایت) از لحاظ انشایی بسیار ضعیف و نارسا میباشد.
همکاری با شخصی توانمند جهت نگارش مطالب قطعا به ارتقای سطح کیفی و انتقال بهتر اخبار و مفاهیم کمک خواهد کرد.

۹۸/۳/۲۵ ۱۶:۴۲

در کمال احترام به مردم خوب کاغذ کنان و قوشا بولاغ باید به عرض برسانم از این قسم چیخیخچی و سینیخچی در تمامی روستاها موجود هستند دیگه نیازی به اینهمه غلو نیست چنان اغراق شده که آدمی حس میکنه در مورد کدامین کاشف و دانشمند سخن به میان آمده

۹۸/۳/۲۵ ۰۸:۲۷

یک کلاغ چهل کلاغ
هیچ صحبتی از آنهایی که به احتمال زیاد درمان نشدند نکرده .
بنده در زمان بمباران میانه دستم ترک برداشت ( نه بخاطر بمبادان بخاطر ورزش ) . چون بیمارستان پر از مریض و مجروح بود به شکسته بند مراجعه کردم دردی که کشیدم بعد از ۳۳ سال فراموش نکردم.
طب سنتی اگر خوب بود متوسط عمر ملت در آنزمان حدود ۵۰ سال نمیشد.
علم پزشکی مدیون یک دارو و فقط یک دارو بنام پنی سیلین هستش که آنهم نه توسط حکیم قوشابلاغی و نه حتی بوعلی سینا کشف نشده بلکه حکیم غربی الکساندر فلیمینگ کاشفش بود.
از نویسنده مطلب تشکر میکنم که دین خود را به جد مادری اش ادا کرده لکن اینجانب را یاد قصه گویی و داستانسرایی و افسانه گویی های بی حساب و کتاب و بی سند و مدرک انداخت.

۹۸/۳/۲۵ ۰۷:۵۵

چوخ گؤزل بیر تانیتدیرما یازیبسینیز یاشاسین منیم دوشونجه لی و دیرلی خونجا قارداشم ، یاشاسین بوتون ائللریمیز

۹۸/۳/۲۵ ۰۷:۲۹

حالا خوبه ابوعلی سینا سالها پیش از حکیم کاغذکنانی می زیسته است و گرنه امروز ادعا می شد که ماجرای جا انداختن لگن را از حکیم ما یاد گرفته است .

۹۸/۳/۲۵ ۰۲:۲۷

ایشون فکر کرده فقط خودش سریال ابن سینا رو دیده!!!

۹۸/۳/۲۵ ۰۱:۲۸

داداش ابو علی سینا فکر کنم آب به خورد خر داده بود. جهت معالجه کمر درد مریض. این قضیه با اون کلا فرق میکنه‌.
ایشی ایشه قاتما.

۹۸/۳/۲۵ ۰۰:۴۶

حرف تو بزن ولی قسم نخور

۹۸/۳/۲۵ ۰۰:۴۶

سلام: تشکر ار مطالب ارسالی خوبتان. اما مجید جان قید حیاط نه حیات ضمنا اصل داستان گاو مال ابن سیناست.

۹۸/۳/۲۵ ۰۰:۰۵

والله اون قضیه گاو و لگن در رفته. داستان ابو علی سینا بوده است. نمیدانم چرا به اسم ایشان قضیه رو تعریف کرده اید

۹۸/۳/۲۴ ۲۳:۵۶

کاغذکنان مهد تمدن قدیم بوده و هست

۹۸/۳/۲۴ ۲۳:۰۱

لطفأ متن را اصلاح بفرمایید . شخصی که زنده است را می نویسند در قید حیات .
حیاط به هیچ عنوان صحیح نیست .

اخبار روز