کد خبر: ۸۸۰۲۸
۱۵۷ بازدید
۷ دیدگاه

چرا تراکتورسازی را دوست داریم

۹۷/۱۲/۲۳
۱۲:۰۸

تراکتور سازان امسال برخلاف سالهای گذشته با ساختاری کاملا متفاوت و با مدیریتی جدید پا به ماراتن لیگ برتر گذاشت مالک جدید باشگاه تراکتورسازی زنوزی از همان ابتدا قصد داشت با یک تیم در لیگ برتر حضور پیدا کند و بر همین اساس قبل از شروع لیگ برتر صحبت هایی جهت واگذاری امتیاز ماشین سازی هم مطرح شد که هر کدام به دلایلی اتفاق نیافتادو زنوزی از آنجایی که دوست نداشت نام دو تیم ریشه دار دیار ستارخان از بین برود به ناچار مجبور شد با هر دو تیم که هزینه بسیار زیادی را هم برای او داشت پای در مسابقات لیگ برتر بگذارد‌.

او برای اینکه تراکتورسازی که جایگاه ویژه ای نزد مردم  ایران و آذربایجان  داردبا سپردن مسئولیت تیم ماشین سازی به هوشنگ نصیر زاده توان خود را معطوف تیم تراکتورسازی کرد.

زنوزی با قرارداد های طوفانی خود هر سه کاپیتان تیم ملی را جذب این تیم کرد و به نوعی در صدر جدول نقل و انتقالات قرار گرفت اما این سکه روی دیگری هم داشت هوادارانی که با شعار یاشاسین در ایران از قدیم الایام متفاوت ترین هواداران فوتبال نام گرفته اند هوادارانی که با شعار عیبی یوخ خود فرهنگی جدید را وارد فرهنگ هواداری کردند و به همه تیمها و هوادارانشان این پیام را فرستادند که فوتبال با روح و زندگی مردم آذربایجان گره خورده است

.اما در این میان برخی قصد دارند این عشق و علاقه را به سمت و سویی دیگر بکشند و برای اینکه به این تیم محبوب مردمی ضربه بزنند به هر وسیله ای دست آویز می شوند تراکتورسازی برای کسانی که در آذربایجان حضور دارند ،مفهومی دیگر دارد مفهومی که یک عاشق تنها می تواند تفسیرش کند هوادار تراکتور همیشه در سرما و گرما برای حمایت از تیمش تلاش می کند و خستگی هیچگاه بر او مستولی نمی شود حال بیان کردن افراطی گری هواداران تراکتور سازی هرگز نمی تواند درست و منطقی باشد این هواداران به عشق تیمشان تمام سختی ها را به جان خریده اند .

وقتی شعار آذربایجان وارالسون ایستمین کور السون در ورزشگاه طنین انداز می شود عده ای قصددارند این شعار را نمونه ای از افراطی گری مطرح کنند اما این هواداران تراکتور سازی همان هوادارانی هستند که پدرانشان در روزهای جنگ و حمله رژیم بعثی جان خود را برای اعتلای نام ایران بر دست گرفتند و از مرزهای  ایران زمین نگهبانی نمودند حال چگونه می توان این مردان و زنان بی مثال را با نام افراط گرمطرح کرد .هوادارانی که با شعار آذربایجان قیز لاری گویلرین اولدوزلاری در حمایت از حضور بانوان در ورزشگاه فرهنگ بالای خود را به معرض نمایش گذاشتند.

تیمی که برخلاف نظر برخی با زبان کاملا فوتبالی سخن می گوید این درست نیست که فوتبال ایران را با فوتبال درجه یک اروپا مقایسه کنیم و انتظار داشته باشیم که تراکتورسازی و هوادارانش به مانند میل و خواسته ما عمل کنند .این تیم روزهای بسیار دشواری را برای صعود به لیگ برتر پشت سر گذاشت و این خاطره دوری چندین ساله از لیگ برتر باعث شد هواداران در حمایت از تیمشان بیشتر مصمم تر بشوند و اجازه ندهند هر کس به بهانه ای واهی به این تیم خوب و مردمی ضربه بزند حال اگر این حمایت و دوست داشتن را باید جدایی طلبی فرض کنیم آنگاه هواداران سرخ آبی ها هم از این قاعده جدا نیستندباید قبول کنیم که تبریز برخلاف اصفهان و شیراز که در روز بازی تیم های سرخ آبی با تیم این شهر ها نصف سکوها را هواداران سرخ آبی پر می کنند در تبریز به جز تعداد انگشت شمار بقیه سکوهای یادگار امام را هوادارانی پر می کنند که شعارشان یل یاتار طوفان یاتار یاتماز تراکتوربایراقی را فریاد می زنند باید قبول کنیم که تبریز با سایر سهر های استان متفاوت است و اینجا عشق به تیم دیارشان حرف اول و آخر را  می زند.

اگربخواهیم با برخی تحلیل های مغرضانه هواداران تراکتور سازی و ماشین سازی را مقابل هم قرار دهیم تنها جواب این هواداران همام شعار همیشگی خواهد بود آذدبایجان تیم لری فرق المز رهلریاینکه در روز قهرمانی مس پرچم تراکتور باز می شود نکته منفی نیست بلکه اتحاد و همدلی و همبستگی مردم آذربایجان را نشان می دهد.

مردمی که همواره در سختی ها در صف اول بوده اند و نام و نشانی درخشان در تاریخ ایران زمین دارند چرا باید به جایی برسیم که باز کردن پرچم تراکتورسازی در روز پیروزی مس به معنی خارجی بودن باشد بلکه تراکتورسازی و پرچمش برای هواداران فوتبال آذربایجان معنی عشق و دوستی استتراکتورسازی برای مردم آذربایجان نمادی است از دوستی ها با هم بودن ها و مردانگی ها و این ماندگاری نام تراکتور و هوادارانش در تاریخ را سبب شده است حال برخی به جای اینکه از این پتانسیل ویژه و خوب به نفع فوتبال ایران بهره ببرند در حال کوبیدن و ضربه زدن به این پتانسیل ویژه هستند.

 هوادارانی که با طی کردن راه بسیار دشوار ورزشگاه یادگار امام خود را به روی سکوها می رسانند یکبار از یکی از  هواداران پرسیدم واقعا با این همه دشواری هوادارانی که با مشکلات بسیار زیاد خود را به سکوهای یادگار امام می رسانند و از تیم محبوب خود حمایت می کنند هوادارانی که ساعت ها در ترافیک های بسیار طولانی در صف ورود به استادیوم هستند.روزی از یکی از هواداران تراکتورسازی پرسیدم واقعا به چه قیمتی با این همه مشکلات ورود و خروج به ورزشگاه برای تماشای بازی این تیم به ورزشگاه می آیید در جواب شنیدم که گفت عشق به تراکتور پیر و جوان نمی شناسد تراکتور یک زندگی است و ما با آن زندگی می کنیم

فرزاد ملازاده

کانال تلگرامی صدای میانه اشتراک‌گذاری مستقیم این مطلب در تلگرام

نظر شما

۹۷/۱۲/۲۳ ۱۷:۰۷

تراختور ائلیمیزین تیمیدی و واجیبدی چوخ ائیستیک.

اخبار روز