توسعه شهرستان میانه؛ ضرورت بازاندیشی در مسیر پیشرفت/ مهدی چهره
شهرستان میانه، یکی از مناطق کهن و وسیع استان آذربایجان شرقی، با قرارگیری در مسیر راهآهن و جاده ترانزیتی شرق - غرب، از موقعیتی جغرافیایی ممتاز برخوردار است. با وجود این مزیتها، میانه در دهههای گذشته از نظر صنعتی و اقتصادی رشد قابل توجهی نداشته و در مقایسه با شهرهای هماستان خود، عقبمانده محسوب میشود.
در گذشته، میانه بهدلیل نقش ارتباطی و کشاورزیاش، از پویایی اقتصادی برخوردار بود. اما تمرکز سرمایهگذاریها در مراکز بزرگتر مانند تبریز و زنجان، سبب شد بسیاری از فرصتهای توسعه از این شهر دور بماند. نبود زیرساختهای مناسب صنعتی، کمبود حمایتهای دولتی، ضعف در سیاستگذاری محلی و مهاجرت نیروهای متخصص از مهمترین دلایل این عقبماندگی است.
پیامدهای این روند در جامعه بهوضوح دیده میشود: افزایش مهاجرت جوانان، کاهش اشتغال پایدار، رکود در فعالیتهای اقتصادی و تضعیف سرمایه اجتماعی. با این حال، میانه همچنان از ظرفیتهای قابلتوجهی برخوردار است؛ از جمله موقعیت ترانزیتی ممتاز، زمینهای حاصلخیز کشاورزی، معادن غنی و پتانسیل بالا برای صنایع تبدیلی و گردشگری.
برای دستیابی به توسعه پایدار، لازم است سیاستگذاران محلی و ملی با نگاهی واقع بینانه، برنامهای جامع و بومی محور تدوین کنند. ایجاد شهرکهای صنعتی مجهز، تسهیل سرمایهگذاری بخش خصوصی، آموزش مهارتهای فنی به جوانان، و حمایت از کارآفرینی بومی میتواند مسیر توسعه را هموار کند. همچنین باید از ظرفیت دانشگاهها، نخبگان و مهاجران بازگشته به شهر برای طراحی طرحهای نوآورانه استفاده شود.
میانه با تاریخ و هویت غنی خود شایسته جایگاهی بهتر در نقشه توسعه کشور است. احیای این شهرستان تنها در سایهی برنامهریزی علمی، مدیریت کارآمد و مشارکت مردم ممکن خواهد بود؛ مسیری که اگر با عزم جمعی همراه شود، میتواند آیندهای روشن و پایدار برای مردم میانه رقم بزند.