
به گزارش صدای میانه ؛ برانقار یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان کاغذکنان شمالی بخش کاغذکنان شهرستان میانه واقع شدهاست.
واژه برانقار بنا به روایت یکی از منابع دایره المعارفی یکی از واژههای عاریتی از زبان مغولی که در متون فارسی اعم از فارسی کلاسیک کهن و فارسی نو بکار رفتهاند می باشد و اصل کلمه مغولی می باشد .
و بنا به روایتی دیگر بوران در تركي يعني باد تند و بهم پيچنده. بوران قار يعني برف بوراني و کولاکي که در اصطلاح امروز به برانقار معروف شده است .
البته روایتهای مختلف دیگری نیز در خصوص اصطلاح برانقار از زبان اهالی نقل می شود که بعضی ها باران و قار که باران و قار ( برف در ترکی ) می باشد و علت آن را بارانها و برفهای زیاد در این آبادی در گذشته های دور عنوان می کنند.
آنچه از شواهد و قراین برمی آید در اصل عنوان این آبادی بر اساس منابع معتبر ثبت شده بورانقار (همان برف و کولاک) بوده که بعدها به دلایل نامعلوم به برانقار که یک واژه مغولی وارد شده به زبان فارسی می باشد تغیر یافته و در بین اهالی و سایر دستگاهها به همین عنوان فعلی معروف شده است که البته نظیر چنین اتفاقی در خیلی از روستاهها شهرهایی که عنوان ترکی داشته اند در گذشته و حال افتاده است گویی حرکتی بسیار جدی برای حذف عناوین ترکی در زبان و فرهنگ ها ایرانی که بخش عظیمی از فولکولور این سرزمین می باشد شکل گرفته در صدد به حاشیه راندن زبان ترکی علی رغم اکثریت ان می باشند.
همچنین در یکی از ملاقتهای خودم با یکی از اهالی در مورد فلسفه نام گذاری این روستا به این عنوان سوال کردم و جواب وی جوابی بود که در هیچ یک از منابع و روایت های دیگر به آن برنخورده بودم وی واژه برانقار به یه این شکل عنوان نمود" بار آن غار " یعنی بار در آن غار بنا به گفته وی درگذشته غار های زیادی در این آبادی بودند به برخی از این غار های دارای گنج های پنهان شده بودند و عنوان برانقار برگرفته از این روایت می باشد البته به نظر من این سنخیت کمتری با این نام گذاری دارد و احتمال بورانقار به واقعیت بیشتر نزدیک می باشد .
این روستا طبيعت دره اي دارد که کوههای گلوجه گدیگی در جنوب ،اینک باخان در غرب ، کوههای بهم پیوسته قرازمی در شرق و کوه معروف گویجه گایا چسبیده به روستا از شمال این آبادی با صفا را در حصار خود گرفته اند.
وجه تسميه:
وجه تسمیه نام روستای بارانقار( باران + قار) ناشی از بارش همزمان باران وبرف در فصل زمستان میباشد که درسمت پایین و غرب روستا بطرف روستای ممان باران ودر سمت بالا و شرق روستا به طرف روستای کلیان ویا خورده بلاغ برف می بارد.
آنچه از شنیده ها قراین پیداست روستای برانقار از گذشته های بسیار دور دارای سکنه بوده و حتی بر اساس بقایای مانده در برخی از نواحی این روستا در گذشته روستا از باغ "تندیر درمان " انتهای باغهای امروزی در بخش غربی روستا شروع و تا " داش بلاغ در شرق امتداد داشته است که این امر نشان از بزرگی روستا در گذشته بوده و بعدا به دلایل نامعلوم روستا رفته رفته کوچک شده و به شکل امروزی در آمده است . حتی براساس یک سنگی که از محل قرا زمی توسط یکی از اهالی روستا در چند سال پیش پیدا شده بود باستان شناسان قدمت سنگ را بیش از 3 هزار سال عنوان کرده اند که این امر از قدمت تاریخی بسیار دور این روستا می باشد . اما متاسفانه هیچ اثری از بنا های گذشته روستا باقی نمانده است.
حتی براساس اظهارات اهالی قدیمی روستا و همچنین اشیای قدیمی و قبر های باقی مانده در محل "سیدی چمن " در بخش شرقی روستای برانقار روستایی به نام " گورچیننی " بوده که نزدیک 350 سال پیش به کلی ویران شده و تنها بقایای قبر ها و بخشهایی از دیوار چین های آنها باقی مانده است .
منبع : گروه کاغذکنانیان در تلگرام - مهدی لطفی




