کد خبر: ۱۲۹۵۵۲
۶۹۹ بازدید
۱۶ دیدگاه (۱۶ تایید شده)

اشتغالزایی انتخاباتی آفت تولید و عامل رشد تورم

۱۴۰۲/۳/۷
۲۰:۴۶

با نزدیک شدن به انتخابات مجلس شورای اسلامی فرصت بیشتری برای طرح مطالبات و معضلات عمومی چه از جانب عموم مردم و رای دهندگان و چه از سوی نامزدهای انتخاباتی که سودای رقابت برای تصاحب کرسی های مجلس را دارند فراهم می شود. یکی از موضوعات جذاب که توجه بیشتری را جلب می کند بحران بیکاری است که معمولا داوطلبان از آن بهره می گیرند و با قول افزایش فرصت های شغلی، برای جذب بیشتر آرا تلاش می کنند.

به عنوان یکی از مخاطبان سایت صدای میانه که امکان ارزشمندی برای طرح اخبار، مطالب دیدگاه ها و نظرات همشهریان را ایجاد کرده است قصد دارم در این مطلب، در حد یک مخاطب عام به طرح و تعریف برخی مفاهیم همچون اشتغال، تورم و تولید که نقش پررنگی در کیفیت زندگی ما دارند بپردازم و امیدوارم ضمن بررسی ارتباط و پیچیدگی آنها، این مطلب فرصت گفتگویی برای هم اندیشی بیشتری باشد که به توسعه درک مشترک از مشکلاتی که گریبانگیر جامعه است کمک نماید. بنابراین هر گونه نظر و کمک به تصحیح و تکمیل تعاریف موجب امتنان خواهد بود.

برای درک بهتر ارتباط تولید و تورم، انبوهی از مطالب تخصصی با یک جستجوی ساده اینترنتی در دسترس است، اما صرف نظر از مسائل مفصل و به صورت ساده و خلاصه می توان گفت اصولا افزایش تولید یکی از مهمترین اهرم های افزایش ارزش پول ملی است که می تواند باعث مهار تورم و افزایش قدرت خرید وجه رایج کشور گردد. از سوی دیگر رونق تولید، اصولا همراه با افزایش فرصت های شغلی خواهد بود. اما آیا افزایش فرصت های شغلی هم می تواند باعث بهبود و رونق تولید شود؟

آیا در تلاش برای افزایش فرصت های شغلی به لزوم مولد بودن آن ها نیز توجه می شود؟

فرصت های شغلی ایجاد شده محل خلق ارزش می شوند یا با هر فرصت شغلی جدید هزینه های حقوق نفر جدید نیز به هزینه های جاری اضافه می شود؟

اصولا برای پرداخت حقوق نفراتی که در فرصت های جدید شغلی استخدام می شوند چه منابع مالی در نظر گرفته می شود؟

آیا کار نفرات جدید می تواند برای سازمان به قدری سودده باشد که هم منبع پرداخت حقوق کارگر شود و هم محل درآمد برای سازمان؟

اگر کار نفرات جدید منجر به تولید و خلق ارزش نشود، هزینه های افزایش یافته تا چه حد می تواند منجر به تورم شود؟

آیا فرصت های شغلی، فرصت های کار و خلق ارزش اند یا فرصت های دریافت مزد و حقوق از بیت المال؟

 

به نظر در پاسخ به پرسش هایی از این قبیل لازم است نگاهی به تعریف و مفهوم کار، شغل و خلق ارزش داشته باشیم. ما انسان ها برای گذران زندگی به درآمد نیاز داریم و برای کسب درآمد به شغل.

 

مرکز آمار ایران، در سامانه ملی تعاریف و مفاهیم آماری، ((کار)) را چنین تعریف کرده است:

هر فعالیت اقتصادی فکری یا بدنی است که به منظور کسب درآمد (نقدی یا غیرنقدی) صورت پذیرد و هدف آن تولید کالا یا ارائه خدمت است.

سازمان بین المللی کار (ILO) نیز کار و شغل را چنین تعریف کرده است:

هر فعالیتی که توسط هر فردی با هر سن و هر نوع جنسیت با هدف تولید کالا یا ارائه خدمت انجام شده و خودش یا دیگران از آن بهره مند شوند کار محسوب می شود.

شغل مجموعه از وظایف و فعالیت هاست که بر عهده یک فرد قرار می گیرد تا آن را برای یک واحد اقتصادی انجام دهد.

 

آنچه در این تعاریف بر آن تاکید شده است مسئله فعالیت و واحد اقتصادی و نیز تولید کالا یا ارائه خدمت است. در واقع فرد برای گذران زندگی و کسب درآمد، از طریق فعالیت های فکری یا بدنی نسبت به تولید کالا یا ارائه خدمت اقدام می کند و در ازای اختصاص وقت و انرژی خود مزد دریافت می کند. شغل همین رابطه شکل گرفته بین فرد کارگر یا مستخدم و نفر مقابل به عنوان کارفرما یا استخدام کننده است که هر دو آنها از این رابطه از طریق برآورده کردن نیاز خود منتفع می شوند. یکی نیروی کار برای خلق ارزش (کالا یا خدمات) بدست آورده و دیگری پول و درآمد رسیده است.

حال با توجه به تعاریف بالا نگاهی بیاندازیم به تلاش هایی که برای اشتغالزایی و رفع بحران بیکاری در سطح شهرستان  صورت می گیرد. به نظر می رسد اگر فرصت های شغلی که وعده داده می شوند اگر از طریق جذب سرمایه و ایجاد بنگاه های اقتصادی سودده باشند می توانند ضمن بهره برداری از منابع انسانی منظقه و ایجاد شغل و درآمد برای آنها موجب رونق تولید شوند که رونق تولید نیز در سطح ملی همراه با افزایش ارزش پولی و کاهش تورم خواهد بود. اما در صورتی که اشتغالزایی به تلاش در جهت وارد کردن نفرات بیشتر به سازمان ها و بنگاه های دولتی بدون توجه به کاری که می تواند از سمت مستخدم و کارگر ارائه شود باشد تنها به معنای بالا بردن هزینه های دولت و بیشتر کردن حقوق بگیر ها و ضررده کردن واحد های تولیدی دولتی خواهد بود و این نیز به معنای افت ارزش پول ملی و افزایش تورم خواهد بود.

در واقع اشتغالزایی که در آن ارزش آفرینی پایدار وجود نداشته باشد تنها محل فرصت طلبی و سهم خواهی هایی خواهد شد که تمام کشور را متضرر می کند.

 

در تهیه این مطلب از درس ها و مطالب معلم عزیزم محمدرضا شعبانعلی، ارائه شده در سایت متمم استفاده شده است.

کانال تلگرامی صدای میانه اشتراک‌گذاری مستقیم این مطلب در تلگرام

نظر شما

۰۲/۳/۱۲ ۰۰:۱۲

جهت اطلاع ملت اذربایجان ومیانه وبا عرض از اگاه نبودن شما به مسایل سیاسی اقتصادی کشور بیش از صد سال است که سیاستها حکومت‌ها انتقال کارخانه وایجاد اشتغال به فلات مرکزی ایران ومناطق فارنشین است ونمایندگان کاره ای نیستند اگر تا الان نمیدانستید از این ب بعد هم نخواهید دانست

۰۲/۳/۹ ۱۰:۴۴

بنده اطلاع دقیق و قابل استنادی در این خصوص ندارم اما معتقدم تمام واحد های صنعتی خصوصا دولتی و حتی پروژه های در دست پیمانکار های خصوصی که محل صرف منابع عمومی و بیت المال برای ساخت کارخانه های دولتی هستند باید مورد نظارت بسیار دقیق قرار بگیرند تا نیرو های کارآمد به کار گرفته شوند که هزینه ها را صرف ساخت بهینه کنند، اما به شخصه دیده ام معمولا روابط بیش از ضوابط و منافع شخصی مقدم بر منافع عمومی تعیین کننده می شوند و نتیجه هم هزینه های گزاف کاملا بی جاست.

۰۲/۳/۹ ۱۰:۴۱

ضمن تشکر از نظر جنابعالی، در رابطه با تکمیل فاز های فولاد معتقدم متاسفانه کار کارشناسی صورت نگرفته است تا معلوم شود چرا در شهر ما این پروژه ها تا این حد طولانی می شوند.

طولانی شدن پروژه با وجود اشتغال زایی های مقطعی به معنای افزایش هزینه ها در سطح کلان است اما تلاش برای به ثمر رسیدن به موقع همان پروژه ها به معنای اشتغالزایی پایدار و زودتر و مولد برای عده ای بیشتر خواهد بود. یعنی اشتغالزایی به گونه ای صورت بگیرد که نه فقط برای فرد مشغول شده، که برای کل کشور همراه با خیر و سود باشد.

 

در رابطه با شهرک های صنعتی حمایت از بخش خصوصی خوب است اما نه به این قیمت که وام های کلان به افراد خاص داده شود و نتیجه آن اشتغال افراد بسیار معدود آن هم با حقوق های ناچیز قانون کاری شود.

با همان وام ها و اعتبارات کلان می توان برای افراد بسیار بیشتری شغل و امکان زندگی فراهم کرد.

۰۲/۳/۹ ۱۰:۲۶

ممنونم از نظر لطف شما نسبت به بنده.

البته بر خلاف کامنت ها که قریب به اتفاق اشاره به یک واحد صنعتی دارند عرایض بنده کلی بود. با اتهام وارد کردن به دیگران بدون منطق و سند و مدرک آن هم در فضای عمومی کاملا مخالفم اما این هجمه هم جالب توجه است.

کاملا با شما هم نظر هستم و فکر می کنم در هر جایی که به صورت شفاف شاخص و معیار مشخص شود کار ها منجر به نتایج مطلوب خواهد شد و مجموعه ما هم مستثنی نیست. معمولا در کسب و کار های تولیدی دولتی نیرو های صف نقش سودآوری و چرخاننده چرخ صنعت را دارند و در صورت گزینش درست می توانند بیشترین نقش را در افزایش بهره وری داشته باشند.

۰۲/۳/۹ ۰۱:۲۸

احسنت به قلم روان و دلنشین مهندس بهروان
با توجه به تعداد نفرات جدید نسبت به بازنشسته های اخیر در فولاد آذربایجان و همچنین اختلاف میزان دستمزدها حتما کار نفرات جدید برای سازمان سودده هست و با توجه به کیفیت نفرات جدید قطعا در آینده بهتر خواهد شد به شرطی که قدر این نیروهای جوان دانسته شود

۰۲/۳/۸ ۲۳:۰۶

بحث اشتغال یکی از اساسی ترین مشکلات جوانان در شهرهای کوچک است و مهاجرت اجباری را بدنبال دارد در میانه برای اشتغالزایی بهتر است درخصوص راه اندازی فازهای دیگر فولاد میانه تمرکز شود و زنجیره آن تکمیل شود چون بستر اولیه آن وجود دارد و زودتر از هر چیزی قابل دسترسی می باشد. موضوع دوم برای اشتغالزایی بررسی و آسیب شناسی شهرک های صنعتی میانه است میتوان با امتیاز ارائه تسهیلات بانکی با شرایط مناسب تولید و بخشودگی مالیات تمامی کارخانه ها را مجددا راه اندازی و فعال نمود .

۰۲/۳/۸ ۱۴:۱۳

وقتي همه چيز شده روابط همين ميشه مديرعامل فولاد ميانه را خارج از ظوابط يكي مياره اون هم ميشه نوكر حلقه به گوش اونها.

۰۲/۳/۸ ۱۱:۲۲

چند اطلاع آقایون ..هر نماینده تا حالا حدود چهل نفر رو به فولاد سفارش کردند .

۰۲/۳/۸ ۱۱:۲۱

با سلام .
هر نماینده ای که انتخاب میشه .نماینده های قبلی را عامل بیکاری و عقب ماندگی در شهر می‌دونه ..حالا خود نماینده جدید چکار کرده الله اعلم ...
مثلا همین نماینده های جدید .آقایان اسماعیلی و حسینی .مگر برای حل معضل بیکاری میانه چکار کردند .
متاسفانه فقط با چند نفر همراه افتادن به جان روستائیان عزیز. برای دیدن و قول های الکی دادن .
واصلا کارهای که وظیفه اداره مربوطه است تا برای مردم انجام بده .بنام خودشان تبلیغ میکنند .

۰۲/۳/۸ ۰۹:۵۱

وقتی انگشت اشاره را به سمت دیگران میگیریم یادمان باشد سه انگشت دیگر به سمت خودمان است ...
خودتان و اقوام تان چطور مشغول به کار بوده اید و شده اید؟
:))

۰۲/۳/۸ ۰۸:۰۹

هله صبر کن: دم انتخابات کاندیدا و نماینده لر میان دم درتان
یاشاسین شهرت باز....

۰۲/۳/۸ ۰۸:۰۷

به اعتراف خود نمایندگان 90 درصد کارگاهها و کارخانجات در تبریز و شبستر و اذرشهر و بستان اباد متمرکز شده است . این یعنی بی عدالتی محض - این یعنی کم کاری 40 ساله نمایندگان - حالا هر چقدر هم تلاش کنند مگر می توان این 90 درصد را جبران کرد؟ قطعا بدانید میانه برای جبران عقب ماندگی به سالها زمان نیاز دارد.!

۰۲/۳/۸ ۰۷:۲۸

تنها راهکار، اتحاد و عدم شرکت در انتخابات است

۰۲/۳/۸ ۰۱:۱۰

گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله ماست
آنچه البته به جایی نرسد فریاد است …

۰۲/۳/۷ ۲۳:۵۲

رای بی رای

۰۲/۳/۷ ۲۳:۵۱

طبق شنیده ها چند وقت پیش بازهم نماینده ها چندین نفر رو بدون هیچ ضابطه ای وارد فولاد کردن

اخبار روز