آخرین دیدگاه ها

۰۵/۲/۲ ۲۰:۵۲
نقل قول از کاربر مهمان

انشالله استقامت کنیم حتما پیروز خواهیم شد
فقط از کاسبین محترم خواهشمندم هوای مردم را داشته باشند مردم را تحریک نکنند
در این برهه ازمان فکر افزایش سرمایه نباشن اگر از داخل فرو نریزیم دشمنان خارجی هیچ غلطی نمیتواند بکند

موضوع در مورد کیفیت نان و سنگک و فطیر و ... و قیمت آنها در مقایسه با دیگر شهرهاست ، لطفا موضوع را به بیراهه نکشید ، لطفا اگر در این خصوص نظری و دیدگاهی دارید بیان بفرمایید

۰۵/۲/۲ ۱۹:۱۹

بله متاسفانه در خیابان بعثت هم فطیر پزی خشکه اش که اصلا خشکه نیست بلکه برعکس اسمش نرمه و خمیر و افت معده یه تکه بخوری دو ساعت سوزش معده داری با این حال با کنجد چهل و پنج تومن و بی کنجد چهل تومن میدهند و فطیر های با کنجد کت و کلفت اصلا قابل خوردن نیست چهل و پنج تومن میدهند و برای هر نایلون که فطیر را داخلش می گذارند مبلغ دو هزار تومن هم برای یک نایلون میگرند و متاسفانه هیچ مسئولی هم رسیدگی نمی کند . یه عده فقط منتظر فرصت هستند تا مردم را سرکیسه نمایند .

اینو ببینید:
https://telewebion.ir/episode/0x11de092e

در حالی که مدیران عزیز شهری دارن به صورت جهادی جاده و راه آهن رو درست میکنند وسط کارهای جهادی ، جاده میانه - زنجان رو هم لحاظ کنند . هم دعای خیر مردم رو داره و هم اینکه پوشش خبری خوبی داده میشه اینا که اینقدر دنبال دیده شدن هستن. جاده به کثافت خاص کشیده شده و عملا غیر قابل استفاده است و در شأن مردم میانه نیست .

شما حساب کنین ، دبیران محترم چه میکشن. در هر کلاس سی تا از این ها رو باید کنترل کنند. چیزی هم یکی چاقوکشی می کنند

آخه چرا خانواده ها کمی نظارت بیشتر نمیکنن همون اول بچگی کمی بچه را آزاد نزارن کمی محدود کنند بهتره نوجوان ۱۷ ساله چرا چاقو باید داشته باشه چاقو چرا ابزاری برای استفاده از جان انسان باشه چطور دلشون میاد آخه کمی به خود بیایید جوان ایرانی نوجوان ایرانی فکر اختراع باشید علم باشید نه جنگ و درگیری اونم با رفیق صمیمی .خانواده ها را هم تا ابد عزادار و ناراحت میکنید

ما نیاز به حمله دشمن نداریم.... همش بدلیل تربیت ناصحیح ...است.

انشاءلله مردم میانه این بار نشان خواهند داد آزموده را آزمودن خطاست و تنها ملاک انتخاب مدیران شهر، مولفه‌هایی نظیر دانش و تخصص، تعهد، مسئولیت‌پذیری و تجربه است.

حتما پلهای تخریب شده را مثل پل راه ِآهن با خاک پر کرده بودند؟ سیل اومده برده؟

امان از دست این دهه هشتادی های حرف گوش نکن

درگیری ها همش بخاطر بکاربردن الفاظ رکیک اتفاق میفته

علت مسدود بودن را هم بنویسید
بارش باران

چرا میدود شده ؟ علت مسدود شدن چیه؟

آقای شهردار وضعیت فضای سبز شهر رسیدگی فرمایید خیابان وچهارراه اصلی شهر شبیه روستا شده هست
شهردار قوی نیازمند هست

۰۵/۱/۳۰ ۱۰:۴۴

شهردار محترم خیابان آزادی چهارراه الئمان وتندیس خبری نشد کی تکمیل میشه
باعث تاسف هست
آقایان شورای شهر خواب نشریف دارید؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

۰۵/۱/۳۰ ۰۹:۱۶

کاش هیچ وقت درگیری نشه اونم بین دو تا دوست کاش موقع خشم خودتو نگه داری کاش یه خانواده را تا ابد داغدار نمیکردن کاش جوانان کمی به خودشون بیان کاش از طریق قانون حل کنند مشکلات به وجود آمده را کاش خانواده ها نظارت بیشتر داشته باشن و خیلی کاش ها هست ولی دیگه فایده نداره من غریبه چند روزه ناراحتم چه برسه به خانواده اش .

نقل قول از محمدرضا احمدزاده

با سلام
و با تشکر از مطلب ارزشمند جناب آقای اسماعیلی

«شورای شهر» علی‌رغم جایگاه رفیع قانونی‌اش در قانون اساسی، در عمل با نوعی بی‌مهری نخبگانی روبروست، فرآیندی است که مستقیما «زیست‌پذیری» شهرهای ما را هدف قرار داده است.

زمانی که از زیست‌پذیری شهری صحبت می‌کنیم، منظورمان تعادلی میان زیرساخت‌های عمرانی، عدالت اجتماعی و پایداری زیست‌محیطی است. تحقق این تعادل نیازمند حضور متخصصانی است که نگاهی استراتژیک و فرارشته‌ای داشته باشند. اما وقتی ساختار سیاسی و اجرایی کشور به گونه‌ای پیش می‌رود که اختیارات واقعی شوراها در برابر نهادهای انتصابی محدود به نظر می‌رسد، نوعی «محاسبه هزینه-فایده» در ذهن نخبگان شکل می‌گیرد. یک متخصص تراز اول که می‌تواند در پروژه‌های ملی یا بین‌المللی منشأ اثر باشد، وقتی احساس کند در شورای شهر تنها به یک ناظر بر امور روزمره شهرداری تبدیل می‌شود، رغبتی برای ورود به این عرصه پیدا نمی‌کند.

خلاء ناشی از غیبت این افراد، فضایی را باز می‌کند تا کسانی که تخصص‌شان با پیچیدگی‌های مدیریت شهری همخوانی ندارد، با استفاده از موج‌های انتخاباتی یا تکیه بر شعارهای پوپولیستی، کرسی‌های تصمیم‌گیری را اشغال کنند. این افراد به دلیل فقدان دانش عمیق در زمینه حقوق شهری و آمایش سرزمین، عموماً درک درستی از پیامدهای بلندمدت تصمیمات خود ندارند. در نتیجه، به جای تدوین سیاست‌های ثروت‌آفرین و پایدار، به سمت مدیریت «پروژه‌محور نمایشی» یا همان حرکات زرد سوق پیدا می‌کنند. این اقدامات ممکن است در کوتاه‌مدت توجهاتی را جلب کند، اما در درازمدت با برهم زدن توازن فضایی شهر و هدررفت منابع مالی، شهر را در چرخه‌ای از بدهی و افت کیفیت زندگی گرفتار می‌کند.

در واقع، ما با یک پارادوکس تلخ روبرو هستیم؛ هرچه تخصص در شورا کمتر شود، کارآمدی آن کاهش می‌یابد و هرچه کارآمدی کمتر شود، اعتبار این نهاد نزد افکار عمومی و نخبگان بیشتر خدشه‌دار می‌شود. این روند نزولی باعث می‌شود «توسعه شهری» که باید محصول یک خرد جمعی و تخصصی باشد، به مجموعه‌ای از اقدامات واکنشی و بی‌برنامه تبدیل شود که نه‌تنها باری از دوش شهر برنمی‌دارد، بلکه با ایجاد بن‌بست‌های کالبدی و حقوقی، مسیر پیشرفت نسل‌های آینده را نیز مسدود می‌کند. بازگرداندن اعتبار به این نهاد، پیش از هر چیز نیازمند بازنگری در قدرت اجرایی شوراها و ایجاد بستری است که در آن «دانش» نه یک ویترین، بلکه ابزار اصلی قدرت باشد.

با احترام
محمدرضا احمدزاده

از آقایان اسماعیلی و احمدزاده درخواست می کنم به فعالیت رسانه ای ادامه دهند. قلم و ظرفیت خوبی دارند.

قطار حومه ای بهترین کار است و در جهت خدمت و رفاه مردم هست و از کارهای خوب می باشد که همیشه قطاری هم وجود داشته باشد تا همشهریان به مرکز استان همیشه دسترسی و رفت و برگشت با قطار به میانه داشته باشند.

خداقوت به مهندسان ، تکنسین ها و کارگران که در شرایط جنگی با کمترین زمان مسیرها را بازگشایی کردند تا مردم ذره ای اذیت نشوند الان بازسازی بود انشاالله با برنامه ریزی در آینده سازه اصلی با عمرمفید بالاتر تعمیر و نوسازی خواهد شد.