کد خبر: ۸۵۹۵۱
۶۴۰ بازدید
۴۲ دیدگاه

مبحث 17 از سلسله مباحث 30 گانه میانه شناسی:

تاریخچه تشکیل شهرستان میانه + آیا میانه یک بخش تابع سراب بود؟

۹۷/۹/۲
۱۳:۲۰

راستی! منظور نویسنده از این تیتر چیست؟ مگر قدمت میانه لااقل 7000 سال نیست؟ پس چرا عمر شهرستان میانه فقط 70 سال است؟ اولین فرماندارش که بود؟ یعنی واقعاً پیش از آن، فرماندار نداشت؟ مگر میانه، روستا یا بخش بود؟ پس واقعیت دارد که تا 70 سال پیش، میانه یک بخش تابع شهرستان سراب بود؟ آخر! چرا سراب؟ چرا تابع تبریز نه؟ آیا سراب بزرگ بود یا میانه کوچک؟ پس چطور در کتاب تاریخ و جغرافیای میانه آمده است که 2750 سال پیش، یعنی 170 سال پیش از هخامنشیان (نخستین حکومت پادشاهی ایران)، زیکرتو حاکم میانه بود؟

... در این مقاله میخواهیم به ابهامات و سئوالات بالا پاسخ دهیم تا با این اطلاعات، در تحقیق بعدی به مقاله فرمانداران تاریخ میانه برسیم:

 

تاریخچه اصطلاح شهرستان در تقسیمات کشوری

اصطلاح شهرستان در ایران به زبان امروزین، به معنای یک آبادی بزرگ (شهر) همراه با چندین آبادی کوچک پیرامونی (چه روستا و چه شهر)، قدمتی 70 ساله دارد و معادل با County در آمریکا و انگلستان است. شهرستان یک واحد تقسیم بندی کشوری است که ابتدا کشور ایران به چندین استان و هر استان به چندین شهرستان تقسیم می شود. ممکن است یک شهرستان خود به چند بخش و هر بخش به چندین دهستان هم تقسیم شود (ممکن است، نه قطعاً!).

دهستان، چندین روستا را شامل می شود اما بر آنها مدیریت و حمایتی ندارد و صرفاً در تقسیم بندی ها و مدیریت کلانتر، کار را آسان می کند.

مجموعه چندین دهستان، بخش را تشکیل میدهد. بخشدار در مرکز بخش که شهر تعریف میشود، بر دهستانها و روستاهای تحت پوشش خود مدیریت می کند.

مجموعه چندین بخش شامل روستاها و شهرهای پیرامون یک شهر مرکزی، شهرستان را تشکیل میدهد. فرماندار در محل فرمانداری مستقر در مرکز شهرستان نشسته و بر تمام شهرستان فرمان می راند.

مجموعه چند شهرستان، استان را تشکیل میدهد. استاندار در محل استانداری که در مرکز استان قرار دارد بر تمام جزء جزء شهرستان مدیریت دارد. او یک رئیس جمهور جزء در استانش است.

این اشتباه را نکنیم که استاندار یا فرماندار یا بخشدار، مقیاس کوچکی از وزیر کشورند. آنها مقیاس کوچکی از یک رئیس جمهورند. وزیر کشور حق ندارد بر کار وزارت نیرو یا وزارت ورزش سَرَک بکشد لیکن استاندار یا فرماندار یا بخشدار حق دارد و اصلاً وظیفه دارد بر تک تک ادارات و اداره کل ها نظارت و بازخواست کند.

مجموعه استان ها، کشور را تشکیل میدهد. در اینجا نباید انتظار داشته باشیم وزیر کشور، بر تمام اجزای کشور مدیریت کند بلکه او در محل وزارت کشور که در پایتخت قرار دارد بر استاندارها مدیریت دارد. لذا می توان چنین برداشت کرد که قدرت و اختیارات یک استاندار، گسترده تر از یک وزیر کشور است.

 

قایق میانه در تلاطم موج تقسیمات کشوری

در حکومت مادها و هخامنشیان، کشور به دهها جزء تقسیم میشد که هر یک را "ساتراپی" میگفتند که هر ساتراپی توسط ساتراپ مدیریت میشد. ساتراپ می تواند اکنون معادل استاندار تصور شود.

ساسانیان پیش از اسلام، کشور را به 4 "کستک" (کستک به ترکی یعنی برش) تقسیم کردند که شمال و جنوب و غرب و شرق بودند. به رأس هر کستک، شاه میگفتند وکشور چندین شاه داشت. شاه اصلی کشور را پادشاه یا شاه شاهان (شاهان­شاه یا همان شاهنشاه) میگفتند. هر کستک به چندین "ناحیه" تقسیم میشد که توسط مرزبان اداره میشد. هر ناحیه نیز به چندین "استان" تقسیم میشد که در رأس آن استاندار قرار داشت. ممکن بود هر استان به چندین شهر نیز تقسیم میشد لیکن جزء جزء شهرها دارای شهردار یا حاکم بودند با اختیارات فراوان. یکی از کستگ های چهارگانه، آذربایجان بزرگ بود(شامل حدود ربع ایران). یکی از ناحیه های کستگ آذربایجان، ناحیه ماد بود که به تنهایی شمالغرب کشور را شامل میشد(شامل استانهای شمالغربی). یحتمل، میانه استانی از ناحیه ماد بوده است نه جزو شهرستانهای ماد، چراکه بخاطر تنگه ای بودن و حساسیت جغرافیایی همواره بر روی آن مناقشه و حساسیت وجود داشته است و شکست آن، شکست شمالغرب بوده است چنانکه 200 سال پیش از هخامنشیان، زیکرتو حاکم میانه بوده و در همین ناحیه بود که کوروش کبیر که برای چندمین بار به آذربایجان حمله کرده بود، سر از تن­ش جدا شد و کشته شد یا در سده اخیر دو پل تاریخی قیز کؤپروسو و پردلیس را در میانه شکستند تا راه نفوذ بر منطقه را ببندند. علاوه بر آن، حضور هزاران ساله میانه بر سر راه جاده ابریشم همواره آنرا پراهمیت نشان داده بود.

با ورود اسلام، هر شهر دارای حاکم و هر "ولایت" دارای والی شد. چندین ولایت، تشکیل "ایالت" دادند و امیر آنرا مدیریت کرد.

در دوره صفوی هر ایالت به چندین "بلوک" (بؤلوک در ترکی یعنی تقسیم شده) تقسیم شد. هر ایالت توسط بیگلربیگی(خان خانان) اداره میشد.

در اواخر دوره قاجار با پیروزی جنبش مشروطه، همانطور که در مقاله نمایندگان تاریخ میانه اشاره شد، نخستین مجلس ملی ایران در سال ۱۲۸۵ شمسی تشکیل شد که از مصوبات آن، قانون تشکیلات ایالات و ولایات بود. ایران به 4 ایالت تقسیم شد به نامهای: آذربایجان، کرمان (و بلوچستان)، فارس (و بنادر)، خراسان (و سیستان). ایالتها دارای حکومت مرکزی بودند. 12 ولایت (مانند زنجان و همدان) نیز وجود داشت که دارای حاکم بودند و ممکن بود مستقل از ایالات باشند. همچنین اجزای کوچکتر کشور، بلوکات و ناحیه ها بودند.

تقسیم کشور بصورت فدرالی و ایالتهای خودمختار و با اختیارات حکومتی توسط مجلس اول ملی، برای کشوری با 2500 سال سلطنت و دیکتاتوری، بسیار خطرناک بود و کشور را به تجزیه می کشاند. از همین رو در زمان پهلوی نه تنها این تقسیم بندی تغییر یافت بلکه به مدت ده سال، مراکز استانها نیز حذف شد! به شرح ذیل:

در زمان پهلوی، در آبان ۱۳۱۶ شمسی «قانون تقسیمات کشور و وظایف فرمانداران و بخشداران» به تصویب رسید. اسامی واحدهای تقسیماتی و همچنین مسئولان واحدها تغییر یافت. براساس مصوبه‌ای برای نخستین بار، نامهای استان، شهرستان، بخش و دهستان، اسامی جدید واحدهای تقسیماتی گردید و کشور ایران به ۶ استان و ۵۰ شهرستان تقسیم شد. لذا اولین بار در سال 1316 شمسی است که اصطلاح امروزین شهرستان، تعریف می شود. هر استان مرکب از چند شهرستان شد و هر شهرستان مرکب از چند بخش و هر بخش مرکب از چند دهستان و هر دهستان مرکب از چند روستا.

طبق این تقسیمات، یکی از 6 استان کشور، استان شمالغرب بود که سه استان شمالغربی کنونی را تشکیل میداد. این استان پهناور تنها 7 شهرستان داشت به نامهای: تبریز، رضائیه، اردبیل، میانه، خوی، مراغه، مهاباد.

ملاحظه میشود که در نخستین تقسیم بندی رسمی و دقیق کشور، از مجموعه 50 شهرستان کنونی شمالغرب کشور، تنها 7 منطقه به عنوان شهرستان تعریف شده اند که بعدها 3 تا از آنها مرکز استان و 4 تا از آنها به فرمانداری ویژه تبدیل شدند. یعنی در نخستین تقسیم بندی کشوری نه تنها میانه تابع هیچ شهرستانی نبود بلکه وقتی یکی از 7 شهرستان شمالغربی کشور تعریف شد، شهرهای میاندوآب، مرند، اهر، سراب، خلخال، هشترود، جلفا، آستارا، مشکین شهر، پارس آباد و ... همگی تابع شهرستانهای اطراف بودند.

از طرفی در نظر داشته باشیم که در سال 1316 میانه یکی از 50 شهرستان کشور تعریف شد درحالیکه اکنون نزدیک به 500 شهرستان داریم. آن زمان میانه یکی از 20 شهر مهم کشور از نظر وسعت و جمعیت بود و بخاطر موقعیت خاص جغرافیایی در ورودی ماد کهن و آذربایجان کنونی و خاستگاه مردان برجسته سیاسی، اهمیت زیادی داشت. تا همان سال 1316 شمسی، 45 سال از 110 سال وزارت امورخارجه ایران را میانه ایها وزارت کرده بودند. یعنی نزدیک به نیمی از عمر وزارت امورخارجه را 3 وزیر میانه ای مدیریت کرده بودند. آن زمان از هر 120 ایرانی، 1 نفر ساکن میانه بود و از هر 100 ایرانی 1 نفر میانه ای بود.

در سال ۱۳۱۶، تنها به فاصله دو ماه از تصویب قانون قبلی، بصورت عجولانه و اشتباه، مجدداً اصلاحاتی در تقسیمات کشوری رخ می دهد و ایران به ۱۰ استان و ۴۹ شهرستان و ۲۹۰ بخش تقسیم می شود. جالب است که در این تقسیم بندی، مراکز استانی حذف شد تا در مقابل پایتخت قرار نگیرند! در این تقسیم بندی، استان شمالغرب به دو استان به نامهای استان سوم(شامل آذربایجان شرقی و اردبیل کنونی) و استان چهارم(شامل آذربایجانغربی کنونی) تقسیم شد. در این تقسیم بندی ملاحظه می شود که از 30 شهرستان کنونی آذربایجانشرقی و اردبیل تنها 2 شهرستان به نامهای تبریز و اردبیل تشکیل شده اند و میانه به عنوان یک بخش تابع تبریز و سراب یک بخش از اردبیل شده است.

از سال 1320، اختیار آذربایجان از دست حکومت پهلوی خارج شد. ورود ارتش روس همراه با ارتش آلمان و انگلیس به میانه، بمباران ایستگاه راه آهن و مراکز مهم و قتل عام مردم میانه، و استقرار آنها تا سال 1324 و به دنبال آن استقرار حکومت دموکراتها از سال 1324 تا 1325 ، و ورود محمدرضا شاه پهلوی به میانه در سال 1326 برای نشان دادن آرامش در این منطقه، نشان می دهد از سال 1320 تا سال 1326 میانه و آذربایجان نامتلاطم و ناآرام بود.

در اصلاحات بعدی، مجدداً بخش میانه به شهرستان تبدیل شد چندانکه در سال 1327، استان ما از 2 شهرستان به 9 شهرستان افزایش یافت شامل: تبریز، میانه، سراب، اهر، خلخال، اردبیل، خیاو، مراغه، مرند.

در سال 1340 نخستین بار در کنار 13 استان، 6 فرمانداری کل نیز ایجاد شد که فروتر از استانداری و فراتر از فرمانداری بودند. مانند فرمانداری کل همدان. در این تقسیم بندی نام استان ما نخستین بار آذربایجان شرقی شد.

در سال 1355 فرمانداری های کل به استان ارتقا یافتند و کشور به 23 استان شامل 163 شهرستان تقسیم شد.

در سال 1372 اردبیل از استان ما جدا شد.

مصوبات بعد از انقلاب اسلامی بسیار زیاد بود و قارچ گونه، صدها شهرستان و صدها شهر جدید تاسیس شدند که شخصیت و وقار شهرستانی یا شهری را نداشتند. شهرهایی با جمعیت زیر 500 نفر! و شهرستانهایی با جمعیت زیر 10 هزار نفر!

اکنون استان ما علیرغم انتزاع اردبیل، دارای 21 شهرستان و 62 شهر است.

 

آیا واقعاً میانه یک بخش تابع شهرستان سراب بود؟

آیا میانه یک بخش از شهرستان سراب بود؟ اگر بله! چرا؟ وگر نه! ریشه این شایعه کجاست؟ اگر اولین تعریف "بخش" در سال 1316 به وجود آمده، اتفاقاً دایره بزرگی از سراب و هشترود و اطراف خلخال و زنجان وابسته به میانه بوده اند. اما چرا چنین شایع شده است؟ تنها احتمالاتی که می رود یکی این است که طبق مقاله نمایندگان تاریخ میانه(لینک)، میانه و سراب و گرمرود در 15 دوره مجلس ملی دارای یک نماینده مشترک بودند. این مسئله نمیتواند دلیل بر برتری میانه بر سراب یا سراب بر میانه باشد. و دیگری اینکه قسمی از محال گرمرود سابقاً به نام دهستان بزگوش جزو بخش سراب و خود بخش سراب نیز جزئی از شهرستان اردبیل بود و این دهستان بعدها به میانه برمیگردد. شاید سوءبرداشت شده که میانه سابقاً جزئی از سراب بوده است.

مضافاً در تقسیم بندی معاصر، تا سال 1327 شهرستانی به نام سراب وجود نداشت درحالیکه 11 سال پیش از آن در نخستین تقسیم بندی پهلوی، شهرستان میانه یکی از 7 شهرستان شمالغرب کشور و یکی از 50 شهرستان کشور بود و سراب یک بخش تابع اردبیل بود. سراب در سال 1327 به شهرستان درجه 3 ارتقا و به فرمانداری تبدیل گردید و تا سال 1367 دارای فقط یک بخش آنهم بخش مرکزی بود.

شایعه بخش بودن میانه و تابعیت سراب بودن آن به مثابه همان شایعه نام کهن "سبا" برای میانه است!

 

ارتقای شهرستان میانه به سطح فرمانداری ویژه

پس از انقلاب اسلامی، شهرهای مدعی که چه بسا مانند مراغه و قزوین و سبزوار و نیشابور و ری روزگاری پایتخت ایران بودند، و حاضر نبودند تابع یک مرکز استان باشند، مدعی ارتقا به استان بودند. تمکین دولت و مجلس به آنها باعث تشکیل 8 استان جدید پس از انقلاب اسلامی شد و تمکین بیشتر باعث می شد تعداد استانها به زودی به 50 برسد! سیاست دولت احمدی نژاد در سال 1386، سیاست بینابین بود. او مشابه فرمانداری کل در زمان پهلوی، ابتکار فرمانداری ویژه را به خرج داد و شهرهای مدعی انتزاع از استان متبوعه مانند مراغه، خوی، شاهرود و ... را از فرمانداری به فرمانداری ویژه ارتقا داد و در عرض 6 سال تعداد فرمانداری های ویژه از تعداد استانهای کشور فزونتر شد.

فرمانداری ویژه، یک سطح مدیریتی دولتی است فراتر از فرمانداری و فروتر از استانداری. بعضی اختیارات استانداری به ایشان تفویض می شود و شخص فرماندار، علاوه بر فرمانداری، معاون استاندار نیز می شود و سطح مدیران بعضی ادارات مانند جهاد کشاورزی، آموزش و پرورش یا راه و ترابری به معاونت مدیرکل متبوعه ارتقا می‌یابد.

دولت یازدهم از سال 1392 ساز مخالف با این ابتکار را نواخت و تا مرحله لغو فرمانداری های ویژه پیش رفت لیکن آنسوی پنجره فرمانداری ویژه، تمکین به ایجاد دستکم 20 استان جدید در کمین نشسته بود و درصورت عدم تمکین، می بایست دود اعتراضاتی مشابه مردم قزوین را به چشم تحمل میکرد. لذا دست به عصا راه رفت و لااقل اگر این طرح را رد نکرد، دیگر هیچ فرمانداری را ویژه نکرد.

البته ناگفته نماند که تمامی تقسیمات کشوری از طریق مجلس یا مصوبات مجلس انجام می گردد ولی این فرمانداری ویژه مصوبه ای در مجلس دارد و مخلوق دولت احمدی نژاد است.

 

و اما فرمانداری ویژه میانه:

میانه چه در زمان 2 شرط از 3 شرط و چه در زمان 3 شرط از 5 شرط، حائز شرایط ارتقا به فرمانداری ویژه نبود و این کار تنها بخاطر دوستی و نزدیکی سیدبهلول حسینی، نماینده وقت میانه، با شخص رئیس جمهور و دریافت دستور از آقای احمدی نژاد در آذر 1391 اتفاق افتاد.(لینک دستور) که در فروردین 1391 به استان ابلاغ شده  (لینک ابلاغ)  و چند هفته پیش از انتخاب دولت یازدهم طی مراسمی با حضور استاندار وقت، فرمانداری میانه رسماً به فرمانداری ویژه ارتقا یافت(لینک خبر) و شاهین اقبال بر دوش فرماندار وقت میانه آقای خلفاپور نشست تا در ماههای پایانی خدمت خود، معاون استاندار شود.

 

در مقاله آتی به شرح فرمانداران تاریخ میانه خواهیم پرداخت.

 

لینک سلسله مباحث میانه شناسی

آشنایی با شهرستان میانه (قسمت 17 از 30): تاریخچه تشکیل شهرستان میانه + آیا میانه یک بخش تابع سراب بود؟

آشنایی با شهرستان میانه (قسمت 16 از 30): نمایندگان تاریخ میانه از عهد قاجاری تا معاصر 

آشنایی با شهرستان میانه (قسمت 15 از 30): شهرداران تاریخ میانه

آشنایی با شهرستان میانه (قسمت 14 از 30): شاعران میانه

آشنایی با شهرستان میانه (قسمت 13 از 30): دانشمندان کهن میانه

آشنایی با شهرستان میانه (قسمت 12 از 30): تک رقمی های کنکور سراسری میانه

آشنایی با شهرستان میانه (قسمت 11 از 30): اساتید برجسته میانه

آشنایی با شهرستان میانه (قسمت 10 از 30): پروفسورهای میانه

آشنایی با شهرستان میانه (قسمت 9 از 30): مراجع تقلید و مفسّران میانه

آشنایی با شهرستان میانه (قسمت 8 از 30): آب و هوای میانه

آشنایی با شهرستان میانه (قسمت 7 از 30): نقل قول مورخان و جهانگردان درباره میانه

آشنایی با شهرستان میانه (قسمت 6 از 30): جغرافیایی گسترده و متنوع میانه

آشنایی با شهرستان میانه (قسمت 5 از 30): جمعیت 750 هزار نفری میانه ایها

آشنایی با شهرستان میانه (قسمت 4 از 30): اثبات تاریخ 7000 ساله میانه

آشنایی با شهرستان میانه (قسمت 3 از 30): وجه تسمیه میانه

آشنایی با شهرستان میانه (قسمت 2 از 30): فلسفه شهرنشینی و شکل گیری میانه

آشنایی با شهرستان میانه (قسمت 1 از 30): معرفی کلی شهرستان میانه

 

کانال تلگرامی صدای میانه اشتراک‌گذاری مستقیم این مطلب در تلگرام

نظر شما

۹۷/۹/۶ ۰۷:۳۴

عالی بود  

۹۷/۹/۵ ۱۴:۵۳

آقای نایبی جاده میانه به فومن از کدام مسیر میباشد؟ لطفا تشریح فرمایید

۹۷/۹/۵ ۰۰:۳۶

از طریق تلگرامم بپرسید پاسخ دهم: MSNaebi

۹۷/۹/۴ ۲۳:۴۹

آقای نایبی در خصوص راه میاندوآب به میانه -فومن چه اطلاعات ارزنده دارید؟

۹۷/۹/۴ ۲۲:۵۹

با سلام دوست عزیز بااینکه همه آذربایجان سرای من است ولی مگر خود میانه فراموش نشده است؟

۹۷/۹/۴ ۱۳:۱۶

از سال 1320، اختیار آذربایجان از دست حکومت پهلوی خارج شد. ورود ارتش روس همراه با ارتش آلمان و انگلیس به میانه، بمباران ایستگاه راه آهن و مراکز مهم و قتل عام مردم میانه، و استقرار آنها تا سال 1324 و به دنبال آن استقرار حکومت دموکراتها از سال 1324 تا 1325 ، و ورود محمدرضا شاه پهلوی به میانه در سال 1326 برای نشان دادن آرامش در این منطقه، نشان می دهد از سال 1320 تا سال 1326 میانه و آذربایجان نامتلاطم و ناآرام بود.

لذا بین مصوبات تقسیمات کشوری سالهای 1316 و 1327 ، اختیار آذربایجان در دست پهلوی نبود و نمی توانست چنین تقسیماتی باشد.

البته در حکومت دموکراتها بین سالهای 1324 تا 1325 شهرهای بزرگ مانند میانه صاحب فرمانداری شدند.

۹۷/۹/۴ ۱۱:۵۲

منظورمان همان بزکوهی هست که قدمت آن هفت هزارسال میباشد

۹۷/۹/۴ ۰۳:۲۳

بنده قبلا حکم مظفرالدین شاه قاجار برای ولایت گرمرود و سراب را در همین سایت قرار دادم. البته فکر کنم منظور شاه آن موقع سراب و بخش کندوان میانه بوده که به واسطه رود گرمرود به این نام نامیده می شده.

۹۷/۹/۴ ۰۰:۲۸

چیزی که باعث مهاجرت کاغذکنانیها شد خشکسالی بود نه عدم توجه اکثر مردم کاغذکنان روستایی هستند و کشاورز خشکسالی رو مهاجرتشون تاثیر گذاشته نه چیز دیگه‌ای

۹۷/۹/۴ ۰۰:۱۴

هم روستای کندوان و هم شهر ترک دارای تمدن زیرین هستند و یک احتمال وجود دارد که این دو به هم وصلند و یکپارچه اند. الان قابل بازدید نیست.

۹۷/۹/۴ ۰۰:۰۲

اگر اشتباه نکنم سال 92 توی همین سایت ،خبری در مورد شهری زیر زمینی در کندوان میانه مطلب نوشته شده بود. این مکان دقیقا کجاست و آیا امکان بازدید برای عموم وجود دارد؟

۹۷/۹/۳ ۲۱:۵۳

روی عددها و ادعاها دقت کنید. نه 35 هزار نفر اولیه درست است نه 7 هزار نفر ثانویه. 

۹۷/۹/۳ ۱۹:۵۹

بنده مخالف هیچکدوم ازشهرهای خلخال یامیانه نیستم هردوروبه یک چشم نگاه میکنم وبرام عزیزند.نمیدونم چرااززمانی که کاغذکنان به میانه ملحق شد،فراموش شدمنجمله صنعت کاغذان،طوری که جمعیت 35هزارنفری ان به کمتراز7هزارنفررسیده!!یک پنجم شده واین یک فاجعه ست.!!

۹۷/۹/۳ ۱۹:۳۹

باسلام. با مطالعه جغرافیای تاریخی و تاریخ جغرافیایی جغرافیای درمی یابیم که در طول تاریخ، بهترین و راحتترین مرزها، ابتدا رودها و کوهها بوده اند و درصورت نبود اینها، به مؤلفه "راه" و دسترسی آسان به یک شهر می رسیدیم. اگر این پارامتر هم نبود یا علی السویه بود، با توافق الحاق می کردند. اگر به جغرافیای خشن کندوان و ترکمنچای نگاه کنید و رشته کوه حائل بوزقوش را دقت کنید، خواهید دید که لاجرم باید روستاهای اینور کوه مال میانه و روستاهای آنسوی کوه متعلق به سراب باشد. همچنین اگر به روستاهای ملاحاجی از میانه و خشکناب از بستان آباد عنایت کنید خواهید دید که این دو روستا علیرغم نزدیکی دارای سدی از کوه هستند و بالاجبار ملاحاجی باید متعلق به میانه و خشکناب شهریار باید متعلق به بستان آباد باشد.

در مورد کاغذکنان در مرز بین میانه و خلخال نیز چنین است لیکن در مرز با زنجان دارای ماهور است و می توان هم به زنجان داد هم به میانه.

لذا روستاهای میانه قابل توافق و احسان با سراب نیست اما با زنجان می توان چنین توافقی کرد. به راحتی می توان رجئین را هم به میانه داد هم زنجان. چنانکه دهها روستای کاغذکنان در دو و سه دهه اخیر به زنجان دادند.

۹۷/۹/۳ ۱۸:۴۸

میانه زمانی در مسیر بود! شکوفا شد و از ده تبدیل شد به شهر. حالا هم دوباره داره تبدیل میشه به یه روستای بزرگ. الان شهر های ابهر خرمدره تاکستان اینده ای بهتر و درخشان تر از میانه دارند.

۹۷/۹/۳ ۱۸:۰۶

باسلام آقای نایبی. سوالی داشتم. شنیدم زمان الحاق بخش کاغذکنان از خلخال به میانه تعدادی از روستاهای کاغذکنان به استان زنجان الحاق شده؟ کدام روستاها میباشد. و آیا از بخش ترکمانچای نیز روستاهایی به شهرستان بستان آباد الحاق شده؟

۹۷/۹/۳ ۱۵:۴۵

در پاسخ به کاربر میهمان عزیز :
ببینید با به نظر رسیدن که نمیشه به یقین رسید . شما چگونه ادعای دروغ بودن آنا تمروس رو مطرح میکنید در حالی که تاریخ هرودت دقیقا به آن اشاره کرده و حتی تصویر نقاشی بریدن سر کوروش نیز در موزه فرانسه موجود است.
کوروش هم بزرگ بود مثل هیلتر ولی نه تمدن از زمان او شروع شده و نه چیزی به اسم حقوق بشر حالیش بود.

۹۷/۹/۳ ۱۵:۳۱

به قول ارسطو، پشت هر افراط، یک تفریط نشسته نه یک تعادل. کوروش کبیر یک هویت واقعی و نام یک پادشاه بزرگ هخامنشی است. آن نویسنده متوهم که فوت کرد، دوست داشت با این ادعاها معروف شود. اگر تاریخ ایران را از طریق یونانیان بخوانید، آنجا نوشته است. آنها که دروغ نمیگویند. برای نمونه فیثاغورس دانشمند نامی یونان ، مقارن کوروش، سفرنامه ای دارد که اگر آنرا مطالعه کنید می بینید که از کشته شدن کوروش و بر تخت نشستن داریوش سخن می گوید.

۹۷/۹/۳ ۱۴:۳۷

بین مصوبات 1316 و 1327 مصوبه ای وجود ندارد که مثلاً در سال 1323 شهرستانی ایجاد شود. همگی در سال 1327 بوده اند.

۹۷/۹/۳ ۱۴:۳۳

آن محل رودخانه مرز میانه است.

مرز شهرها و استانها یک مولفه فیزیکی و قابل دید نیست بلکه توافقی است. گوگل ارت نمیتواند تشخیص دهد که مرز میانه به گیوی کجاست؟ حتی اگر فراتر از آن دقت بیشتری کنید متوجه می شوید که مرز آذربایجان با زنجان را اشتباه می کند.

۹۷/۹/۳ ۱۴:۳۲

مگر کل جمعیت کاغذکنان چقدر بود که روی جمعیت میانه تاثیر بگذارد؟ ضمن اینکه با الحاق کاغذکنان به میانه، آبادی های دیگری از میانه به شهرهای اطراف الحاق شد.

اگر نرخ رشد جمعیت میانه از سال 55 تا 75 را مقایسه کنید و با نرخ رشد جمعیت ایران مقایسه کنید متوجه می شوید که دهها هزار نفر از میانه خارج شده اند.

میانه در سالهای 55 و 65 و 75 به ترتیب 220 ، 230 و 210 هزار نفر جمعیت داشت.

ایران در سالهای 55 و 65 و 75 به ترتیب 33 ، 50 و 60 میلیون نفر بود.

اگر رشد جمعیت میانه مثل ایران بود باید بجای 220 و 230 و 210 می شد: 220 و 330 و 400!

حال قضاوت کنید آیا 220 به 230 یا 230 به 210 رشد چشمگیر است؟

۹۷/۹/۳ ۱۳:۳۴

اطلاعاتم اتفاقابرمبنای مقاله سایتتان هست که درموردامارجمعیت شهرستان میانه نوشتید،بعدازانقلاب افزایش چشمگیرجمعیت تاسال75که اوج جمعیتی میانه بوده این نشان میدهدکه باالحاق کاغذکنان این رشدفزاینده شده.

۹۷/۹/۳ ۱۳:۲۶

باسلام آقای نایبی. ولی در گوگل مپ پل پردلیس را کلا در داخل محدوده استان اردبیل نشان میده،

۹۷/۹/۳ ۱۳:۱۹

اقای نائبی اگراشتباه نکنم تاریخ تاسیس فرمانداری سراب 1324بوده که به صورت شهرستان درجه 3تاسیس شده که شمادرنوشته هایتان 1327ذکرکرده ایدویکسال قبل ازان 1323شهرستان میانه تاسیس شده پس بخش بودن میانه به سراب خیلی بعیدبنظرمیرسه.خلخال هم یکسال قبلترازمیانه 1322دارای فرمانداری شده.

۹۷/۹/۳ ۱۲:۵۱

شرمنده خارج ازموضوع هست ولی هردودروغ هست کوروش وجودخارجی ندارداگرمشهوربوده چرادراشعارفردوسی حافظ و..هیچکدام نیامده مقبره کوروش هم مال یه خانم هست ولی دردوره پهلوی بنام مقبره کوروش نامیدند!!!اناتومروس هم همینطور.
بنظرمیرسه اینهانوعی شخصیت های تخیلی ومتقابل هم ساخته شدند.

۹۷/۹/۳ ۱۰:۱۵

لطفا برادرکشی نکنید. مراغه و سراب و هشترود همگی کهن و تاریخ مفرغی و عهد حجری دارند. اینکه یک شایعه را رفع ابهام کنیم یا تاریخ کهن میانه را ذکر کنیم بدین معنا نیست که دیگران چنین نبودند. مراغه صدها سال پیش از تهران, پایتخت ایران بود.

۹۷/۹/۳ ۱۰:۰۲

باتحلیل ایشان کاری ندارم اهمیت جغرافیایی وشاهراهی میانه برمامسجل هست ولی برطبق نوشته های اصطخری وحموی درموردجاده ابریشم این جاده درنزدیکی میانه دوشاخه میشده یکی به موازات میانه تبریزبوده دیگری ازروی قیزکورپوسی وپردلیس فیروزاباداردبیل وازنزدیکی سراب میگذشته.

۹۷/۹/۳ ۰۹:۵۵

کدام اثررامیگی؟همان سفال های که درموزه باستان شناسی تبریزنگهداری میشود.قدمت ان به دوره ساسانیان هست.میانه اثارباستانی قدیمترازدوره مادنداردازموزه هایش مشخص هست درحالی که بهشت موزه واثارباستانی کل اذربایجان شهرستان مراغه هست تنهاموزه فسیل شناسی ورصدخانه ان گویای همه چیزهست.

۹۷/۹/۳ ۰۹:۳۸

با سلام
ممنون از روشنگری که فرمودید بخصوص این موضوع که تمدن در ایران کنونی از زمان کوروش شروع نشده و این منطقه خیلی قبل از آن و در زمان مادها دارای تمدن بوده است . حتی من قبلا خوانده ام که در اسناد معتبر ثبت شده است که کوروش جنایت کار در کنار قزیل اوزن به دست آنا تمروس گشته شده است.

۹۷/۹/۳ ۰۸:۱۸

اگر تاریخ میانه برای هم استانیهاش مشخصه پس باید بدانی که قدیمیترین آثار باستانی کشف شده در استان متعلق به میانه به قدمت هفت هزار سال و اولین اثر باستانی استان که ثبت ملی شده آنهم متعلق به میانه هست

۹۷/۹/۳ ۰۱:۱۹

پردلیس دقیقا مرز میانه با گیوی است. مثل پلهای رود ارس, و قانونا باید متعلق به هر دو شهر یا هر دو کشور باشند لیکن وقتی آنها بیدار بودند, ما خواب ماندیم!

۹۷/۹/۲ ۲۲:۴۶

سلام آقای نایبی آیا پل پردلیس جزو آثار باستانی شهرستان میانه میباشد یا جزو آثار باستانی شهرستان کوثر(گیوی)استان اردبیل؟

۹۷/۹/۲ ۲۲:۳۸

این که در مقاله هست و نیازی به تکرار نیست. میانه فقط زمانی بخشی از تبریز شد که در مجموعه دو استان کنونی فقط تبریز و اردبیل شهرستان بودند.

۹۷/۹/۲ ۲۲:۳۶

اطلاعاتتان غلط است لاجرم استنتاج هایتان غلط است.

۹۷/۹/۲ ۲۲:۳۵

حتی اگر فرض کنیم تا سال 1335 هیچ میانه ای از میانه خارج نشده بود, با سرشماری سال 1335 ایران 18 میلیون و میانه 140 هزار نفر جمعیت داشت. به هم تقسیم کنید میشود 130.

۹۷/۹/۲ ۲۱:۴۳

هموطن گرامی بنده هرازگاهی به سایتهاوکانالهای شهرهای مجاورسرمیزنم،به بهانه این موضوع مطلبی رومیخام عرض کنم،اینکه برخی هامیگندمیانه زمانی بخشی ازسراب بوده هم سردرنیاوردم وبرام مجهول هست البته مهم نیست هرشهری درطول تاریخ فرازونشیب زیادداشته ومتاسفانه بیست سالیه روی بدشوبه میانه وصدالبته به سراب نشون میده رشدمنفی جمعیت سراب گویاست.
سرابم چنددهه پیش ازشهرهای پررونق استان بوداززمانی که اردبیل جاده شوبه مرکزازسمت شمال کشیدکم رونق شدوازبیست وپنج سال پیش که اردبیل استان شدوابستگیش به تبریزکم وکمترشدوسراب کم رونقتر،مرکزاستان هم توجه چندانی نداشته زمانی که سراب دراوج بودسرعین روستای کوچکی بیش نبود..یه دلیل هم میتواندترس ازالحاق میانه به زنجان وسراب به اردبیل باشد.
متاسفانه تقسیمات کشوری واحداث راههای مواصلاتی ناعادلانه صورت گرفته،بی پرده میگم مانیازمندایجادقطبی درشرق استان هستیم،تاهویت تاریخی وفرهنگی خودرااحیاکنیم.
اذربایجان رادوست داریم ازهرایده ای که موجب رشدوتوسعه سراب ومیانه شودحمایت میکنیم.

۹۷/۹/۲ ۲۱:۰۸

با تشکر از مهندس نایبی در جریان ارتقاء میانه به فرمانداری ویژه، ح. برای اولین بار به صورت گسترده این ایده رو مطرح کرد و تلاش های زیادی هم کرد. از جمله تهیه طومار که توسط وی صورت گرفت که در ادامه با پیگیری مهندس حسینی به نتیجه رسید.

۹۷/۹/۲ ۲۰:۵۱

عجب تحلیلی
درنظرشما بین دوشهر مهم بودن مهمتر از درمسیر ابریشم وبین شرق و غرب بودن هست

۹۷/۹/۲ ۲۰:۳۸

بچه سرابی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

۹۷/۹/۲ ۲۰:۱۲

باسلام گذشته وحال هرشهری برای تشکیل شهرداری فرمانداری واحیانادراینده برای تشکیل استان مشخص هست.،ماشنیدیم 500هزارمیانه ای خارج ازمیانه هستند،باوجوداینکه اولین سرشماری در1335انجام گرفته ،برچه سرشماری وسندی اعلام میکنیددرسال1316 از هر 120 ایرانی، 1 نفر ساکن میانه بود و از هر 100 ایرانی 1 نفر میانه ای بود.!!!

۹۷/۹/۲ ۱۷:۱۶

درست هست میانه بخشی ازسراب بوده چون تاریخ واهمیت سراب درگذشته بسیارزیادبوده ازکتیبه اوراتویی دررازلیق گرفته تادرزمان صفویه چون بین دوشهرتاریخی تبریزواردبیل قرارداشته،گرچه ازاهمیت ان امروزه کاسته شده.
قبول دارم میانه بین دهه های چهل تاهفتاداهمیت دوچندانی داشت وانموقع بودکه جمعیتش زیادترشدولی قبل ازان کوچک بود.
ضمناهمگان میدانندکاغذکنان وگرمرودجزخلخال بودند،جالبه کاغذکنان جمعیت 35هزارنفری داشته واکنون کمتراز7هزارنفر!!!گستره خلخال ازگیوی وخودهروابادکاغذکنان تاسرچم بوده حتی قسمتی ازاستان زنجان جزخلخال بااهمیت انزمان بوده.
چطورمیانه باان وسعت کمش بین دوشهربزرگ وپررونق انزمان سراب وخلخال جایگاه مناسبی داشته؟؟
نیک میدانم ازتضعیف دوشهرفوق میانه بزرگترین شهرستان ازنظروسعت شد.
مادرهرمقاله ای بجزمقاله جنابعالی جستجوکردیم دراولین تقسیمات رسمی کشورزمان پهلوی اول دوشهرستان استان سوم تبریزواردبیل بودندبقیه تابع این دو.
دراستان چهارم هم رضائیه ومراغه.
چرامیانه ای که تاریخش واهمیتش درگذشته برای هم استانی هامشخص هست اینقدربزرگنمایی میکنید؟؟حتی بزرگی وکانون حکومت بودن مراغه واهرقدیمیترازتبریزهست.

۹۷/۹/۲ ۱۶:۲۲

سلام .سراب خودش انزمان تابع وبخشی ازشهرستان اردبیل بوده
میانه هم تابع وبخشی ازشهرستان تبریز.
پس بخش نمیتواندشامل بخش باشدواین سخن که میانه بخشی ازسراب بوده شایعه هست.

اخبار روز