کد خبر: ۳۱۹۷۰
۹۷۲ بازدید
۱۲ دیدگاه (۴ تایید شده)

نخبه گزینی به سبک میانه / تاریخ برگ های ساختگی را قی می کند

۱۳۹۳/۱۰/۴
۱۸:۰۴

نخبه گزینی به سبک میانه / تاریخ برگ های ساختگی را قی می کند

سال گذشته ایده بنیانگذاری جایزه خدمت مطرح شد و اقداماتی هم برای تاسیس نهاد متولی آن و اخذ مجوزهای قانونی لازم صورت گرفت. اما مثل همه کارهای جمعی ما که معمولاً از چند جهت لنگ می زنند این ایده هم در همان ابتدای راه با مسائل و مشکلات و اما و اگرهایی مواجه شد که ریشه در ضعف تعاملات تیمی و حرکات گروهی داشت.

هدف این ایده، معرفی چهره های صادق، پاک، مؤمن و خدومی بود (هرسال یک نفر) که در مقام عمل عمر خود را صرف اعتلای مادی و معنوی مردم میانه و سعادت و خوشبختی حال و آیندگان این خطه کرده و مستمراً یا دفعتاً گام یا گام های مهم و تاریخی را در رفاه و آسایش آحاد مردم و گشودن روزنه های ترقی و پیشرفت و توسعه این منطقه برداشته و در شکل گیری نقاط عطف تحول و دگرگونی مثبت شهرستان میانه صاحب نقش و اثر سازنده بوده اند.

اصل این پیشنهاد هنوز هم از بین نرفته و همچنان به قوت خود باقی است و نگارنده و انگشت شماری از دوستان همفکر و همدرد هنوز هم در پی جان بخشیدن به این رؤیای کارساز بوده و به محض تکمیل ترکیبی از افراد متعهد، خوش فکر و نوع دوست قطعاً شالوده های این حرکت نافع را پی ریزی خواهیم کرد.

اخیراً زمزمه هایی به گوش می رسد که گویا برخی از مسئولین و متولیان امور اجتماعی و فرهنگی دست به کارِ "کار مشابهی" در این حوزه شده اند و از قرار معلوم با برداشتی کاریکاتوری از اصل این ایده برای مصادره به مطلوب آن و بهره برداری از بداعت نهفته در ذات عمل خیز برداشته اند.

با اذعان به ارزشمند بودن نفس عمل، نقدهایی هست که از منظر شکلی و محتوایی بر این حرکت وارد است که ذیلاً ذکر می شود:

الف: دولتی کردن چنین امری از اساس دارای اشکال بوده و موجب بطلان اصل محتوی و هدف ذاتی نهفته در درون این اقدام می شود. دادن نشان عزت و افتخار به خادمان جامعه اگر از سوی نهادهای مردمی به نمایندگی از توده های مردم باشد اصیل و مستند و موجب فخر و مباهات خواهد بود و دادن چنین القاب و عناوینی از سوی رؤسا و صاحب منصبان دولتی و حکومتی لزوماً واجد ارزش های اجتماعی و مردمی نخواهد بود و چه بسا معیارها و ملاک های متفاوتی در تقابل با ارزش های اجتماعی و صنفی مد نظر قرار گیرند.

ب: از قرار معلوم بناست به افراد زیادی که از حوزه های مختلف گزینش شده اند لوح های ویژه و هدایایی اعطا شود، قطعاً افزایش تعداد منتخبین، تنزّل سطح معیارها و ملاک های انتخاب را سبب خواهد شد و چه بسا افرادی با خصوصیات و ویژگی های معمول و متداول و هم سطح با سایر هم قطاران و هم صنفان و تنها به دلیل پاره ای درخشش های حاشیه ای و کم اهمیت و بواسطه روابط خاصّه ای مورد لطف ویژه مسئولان قرار گیرند و اصل عدالت و برابری در انتخاب ها خدشه دار شود.

ج: سپردن فرایند گزینش منتخبان حوزه های مختلف به ادارات و نهادهای دولتی ذیربط در هر حوزه و اطلاق عناوینی نظیر "نخبه" ، "برگزیده"، "سرآمد" و امثالهم به آن منتخبان؛ شائبه اِعمال نظرات شخصی و معیار قرار دادن میزان ارتباط و تعامل فرد انتخاب شونده و مسئول انتخاب کننده را شدت بخشیده و تقریبا جای هیچ شک و تردیدی را در این زمینه باقی نمی گذارد که "هرکه به درگاه مقرب تر است، جام طلا بیشترش می دهند".

د: برگزاری مراسمی پر طمطراق و فراگیر و تجلیل فله ای از عده زیادی چهره های ریز و درشت در رشته ها و تخصص های مختلف و رنگارنگ در فضایی تبلیغاتی و پر سر و صدا خود گواه روشنی بر جهت دار بودن این اقدام و اجرای سیاست جذب حداکثری و افزایش نفوذ سیاسی است که با هدف بسط پایگاه اجتماعی در بین خواص و افزایش هوادارن دوآتشه و اثرگذار در لایه های گوناگون اجتماعی صورت می گیرد و خلوص نیت عاملان آن را با علامت سئوال جدی مواجه می سازد، و این پرسش را پیش می آورد که با وجود گروه های اجتماعی مردم نهاد و سازمان های شبه مردمیِ اجتماع محور، چرا دستگاه ها و نهادهای سیاسی و کاملاً دولتی و حکومتی در این حرکت پیشقدم می شوند و بر اجرای آن اصرار دارند؟

و حرف اخر اینکه؛ تاریخ برگ های ساختگی را قی می کند و در طول زمان خود را از ناخالصی ها خواهد پالود، آیندگان تاریخ را از درون حقایق آن جستجو خواهند کرد نه از نمایش های مصنوعی و سناریوهای ساختگی آن.

اینکه عده ای بخواهند در مقاطعی از زمان با توسل به فرصت ها و موقعیت های گذرا برای یک ملت تاریخ سازی بکنند اراده باطلی است و هرگز رنگ جاودانگی به خود نخواهد گرفت.

نخبه ها و سرآمدان یک جامعه را حافظه تاریخی و ارزش های نامیرای آن جامعه تعیین می کنند نه روابط و ضوابط ناپایدار سیاسی و دستورها و بخش نامه های سازمانی، مصادره یک ایده یا ایده هایی از کسانی که امکان عملی ساختن افکار و اندیشه ها و ایده های خود را ندارند و تنها نقش تماشاگری در ساختار نظام سیاسی و اجتماعی به آن ها داده شده است کار زنده و ماندگاری نخواهد بود، این کار نمایش سبکی است که با چرخش قلم های صاحب قلمان اهل و ناهل به حق و ناحق، به باد فراموشی سپرده و چون نوزادی تکامل نیافته زیر آوار زمان مدفون خواهد گردید.

کانال تلگرامی صدای میانه اشتراک‌گذاری مستقیم این مطلب در تلگرام

نظر شما

۹۳/۱۰/۵ ۲۰:۴۳
با عرض پوزش از مدیر محترم سایت بنده هیچیک از نظراتی را که از طرف کاربرانی با اسامی مستعار ارسال شوند تایید نمی زنم و از مدیر محترم سایت هم تقاضا دارم نظرات این چنینی را تأیید نفرمایند. اگر این رویکرد بنده مغایر با رویه معمول سایت و در تعارض با سیاست های گردانندگان محترم آن می باشد بنده حاضرم از درج مطالب خود در این وب سایت خودداری کنم. صد البته وزانت و اهمیت سایت وزین صدای میانه به اندازه ای ثقیل و وزین هست که بود و نبود بنده کمترینی مثل این حقیر، کوچکترین خدشه ای بر بود و باش آن نمی زند. سربلند و پایدار باشید، خاک پای همه اعضا و کاربران سایت صدای میانه هم هستم.
۹۳/۱۰/۴ ۱۹:۵۳
انتخابهای دولتی با معیارهای نانوشته یا اعلام نشده همین می شود که جلوی چشم خودمان رئیس یکی از ادارات میانه که سالها اهالی هنر را به ستوه آورده بود چندین بار مدیر نمونه استانی بشود. بنده روی این تیتر در تردید بودم که آیا به عنوان تیتر می تواند صحیح باشد ولی دیدم واقعا لب الکلام همین است و غیر از آن نمی توان جان کلام را بیان کرد. تاریخ نشان داده است که هرچند شخصیتی به ناحق با حمایتهای دولتی بالا بیآید مردم آنرا پایین خواهند کشید و هرچند شخصیتی به ناحق با تخریبهای دولتی پایین کشیده شود مردم او را بالا خواهند کشید. چنین نیست که فلان شاعر که تلویزیون را اجاره کرده است در دل مردم باشد و "سایه" یا "شاملو" که کسی در تلویزیون او را ندیده است از دل مردم برود. چنین نیست که مردم "شجریان" را فراموش کنند و فلان خواننده را که در اختیار صدا و سیماست در دل داشته باشند. بهتر است در زمانه ای که دولت می خواهد چابک شود و صنعت و کار خود را به بخش خصوصی واگذار می کند از استثمارگری و همه کارگی خود دست بردارد و کارهایی را به خود مردم واگذارد. اجازه دهند خود مردم و اهالی هنر در مورد رئیس اداره ارشاد تصمیم بگیرند. شهروندان در مورد عملکرد شهردار تصمیم بگیرند. مردم قضاوت کنند که یک ریش سفید محله یا یک کارمند دون پایه یک اداره از همه دلسوزتر و کارسازتر است. خود مردم یا گروهی از نخبگان مردمی تصمیم بگیرند که یک سرمایه گذار 10 میلیارد تومانی در میانه بهتر از یک سرمایه دار 100 میلیارد تومانی در میانه است. در هرصورت از شنیدن این خبر متأسف شدم و امیدوارم چنین استثمار و قیّم مآبی اتفاق نیافتد. از دوست عزیزم گلمحمدی نیز درخواست می کنم این طرح را تسریع بخشند و حتی اگر به موازات طرح دولتی نیز اجرا شود باز تفاوت معرفی شدگان مردمی و دولتی را نشان خواهد داد.

اخبار روز